۱۳۸۶ بهمن ۱۳, شنبه

تلنگر

به نام خداوند جان و خرد 
کزین برتر اندیشه بر نگذرد
(فردوسی)
این برای من خیلی معنی دارد. هر کلمه اش عمقی دارد و مفهومی. از ایرانی بودنم گرفته تا پارسی زبان بودن. از ارزش عقل تا ارزش احساس. ولی همه معانی اش نه در یک صفحه می گنجد و نه در یک وبلاگ و نه تنها در ذهن من تنها!
آمده ام در بلادی که غربت می نامند: ینگه دنیا! گرچه مدت زیادی نیست که اینجا هستم اما تجربه ای متفاوت است. بر خلاف تصور بیشتر هم زبانان٬ بهترین جای دنیا نیست. اما جای خوبی ست چون تجربه همیشه چیز خوبی ست. این ضرب المثل را حتماً شنیده اید که جایی خانه آدم است که آدم احساس خوبی داشته باشد. اما "این مکان نیست که به ما احساس خوبی می دهد٬ این آدمها هستند که به ما احساس خوبی می دهند. همین آدمها هستند که مکان را می سازند". آدم وقتی خلاق باشد و سازنده٬ جا برایش فرق نمی کند.
چون این وبلاگ در معرض دید همگان است٬ تصمیم ندارم که یادداشتهایی از زندگی شخصی خودم بنویسم. اما با احساس خودم آن چه را که برایم مهم است خواهم دید و خواهم نوشت. نوشته هایم -مانند نوشته های همه- همیشه درست نخواهند بود٬ همه حقیقت هم نخواهند بود٬ اما گوشه ای از زندگی یک نفر در یک گوشه دنیاست. اگر این نوشته ها به درد یک نفر هم بخورد٬ وظیفه ای که برای خود در نظر گرفته ام به خوبی ادا شده است. این لذت را قبلاً هم چشیده ام وقتی که همه تجربیاتم را در اختیار مشتاقان راهی قرار داده ام که خواسته اند راه مرا بپیمایند٬ آنها آن راه را بهتر پیموده اند.
زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست
هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود
صحنه پیوسته به جاست
خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد
بدرود
+ نوشته شده در Tue 23 Jan 2007 - نگارنده بابک |
نویسنده: سلام
پنجشنبه 24 خرداد1386 ساعت: 3:32
چه شروع قشنگي راستي تو چه شکلي هستي
نویسنده: بابک
دوشنبه 28 خرداد1386 ساعت: 11:6
یکی مثل همه!
نویسنده: فرشته
شنبه 3 شهریور1386 ساعت: 16:41
سلام. امشب هوس وبلاگ خوندن کردم. رفتم قسمت بلاگ های به روز شده بلاگفا. تا "در آمریکا" رو دیدم، بی درنگ کلیک کردم، خودم امکانات سفر به کشوری غیر از ایران رو ندارم، اما دوست دارم از همه جا باخبر باشم. برای همین اسم وبلاگ توجهمو جلب کرد. وقتی وارد شدم، دنبال لوگو گشتم. اما چیزی مبنی بر معرفی خودتون ننوشته بودین، این شد که به صفحهء اول وبلاگ اومدم، نتیجه اینکه از خوندن اولین یادداشت شما واقعا لذت بردم و شاد شدم. حتی اگه وبلاگتون رو نخونم، از بودن انسانی با این طرز فکر قابل تحسین، احساس خوبی دارم. براتون آرزوی موفقیت میکنم. برقرار باشید.

نویسنده: لبخند
دوشنبه 26 آذر1386 ساعت: 7:44
Ostade Nevashtani, in postet ro 2 bar khoondam

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر