۱۳۸۶ بهمن ۱۴, یکشنبه

سپیده

چند وقت پیش به دیدن یکی از بستگان رفته بودم که مدتهای طولانی ست در امریکا زندگی می کنند و بچه هایشان در امریکا متولد شده اند. برایم بسیار جالب بود که یک بار به خاطر موضوعی یکی از فرزندانشان که فارسی را با لهجه امریکایی صحبت می کند، به زبان انگلیسی و با غرور گفت: "… اگر امریکا متولد شده ام، دلیلی نمی شود که امریکایی باشم… من یک ایرانی ام…"

خدا می داند چند بار در ایران شنیدم که "… نمی شد امریکا متولد می شدم؟….". این را مقایسه کنید با آن!

همان طور که در ایران آدمهای مختلف با گرایشهای ملی متفاوت دیدم، اینجا به نسبت بیشتری این تنوع را دیده ام یا شنیده ام.

خلاصه اینکه … تصادفاً به آهنگ "سپیده" شجریان برخوردم. گاهی فکر می کنم شعر جواد آذر چه مفهوم "میهن پرستانه"ای دارد، محمدرضا لطفی چه شوری در آن نهاده و شجریان هم چه با غرور می خواندش.

+ نوشته شده در Sat 3 Feb 2007 - نگارنده بابک |

نویسنده: به امید آینده ای روشن

شنبه 14 بهمن1385 ساعت: 10:33

سلام،
به اون فامیلتون بگو که الکی قیافه نگیر. بهش بگو اگه همین فردا بهت بگن پاسپورت آمریکا رو ازت می گیریم چه حسی بهت دست می ده؟ من تو آمریکا یه چیزی فهمیدم. اونم اینه که اکثریت ایرانیهایی که پاسپورت آمریکا رو در دستشون دارند فقط ادعای ایرانی بودن رو دارند در حالی که از وضع ایران و طرز فکر مردم ایران بی اطلاعند. یه کم دقت کن کن به وضوح می بینی.


نویسنده: مهرداد

سه شنبه 18 اردیبهشت1386 ساعت: 18:58

بابک جون نوستالژی گرفتی

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر