۱۳۸۶ بهمن ۱۴, یکشنبه

اگر

اسم بعضی ها برازنده و نماینده شخصیت شان است. حرفهایشان را که بشکافی٬ می دانی که چرا به دل می نشیند. این پست اعلی حضرت هم یکی از دلایلی ست که وقتی از حرفهایش خوشم بیاید او را "اعلی حضرت" صدا می زنم چون:

اگر باور کنیم که حتی بهترین تصمیماتی که در زندگیمان می گیریم وابسته به نهایت دانش و تجربیاتی ست که در آن لحظه داشته ایم؛ و اگر همزمان بپذیریم که دانش و تجربه مان در هر لحظه، نسبت به گذشته کاملتر و نسبت به آینده ناقص است، آن وقت اگر به فرض از نتایج تصمیماتی که باب دلمان نبوده ناراحت باشیم، دیگر "پشیمان" نخواهیم بود. چون در آن صورت اگر به گذشته برگردیم و اگر خودمان را همان طوری که بودیم و با همان اطلاعاتی که در آن موقع داشتیم قبول کنیم، باز همان کاری را می کردیم که یک بار کردیم. هزاربار هم برگردیم همان "یک" کار را می کنیم!

حالا اگر بعد از گذر زمان، تغییر مکان و تجربیات بیشتر فکر کنیم که کارمان "بی شک" بهترین کار ممکن بوده است، بیانگر این است که سه زمان گذشته و حال و آینده را به هم پیوند زده ایم. یعنی اینکه می دانسته ایم که از زندگی چه می خواهیم و چه می خواسته ایم به زندگی بدهیم. یعنی گرچه شاید جنس تجربه هایمان لحظه به لحظه فرق می کرده اما همه تجربیاتمان در یک راستا بوده اند. یعنی سازه ای را تحویل نگرفته ایم بلکه چیزی را ساخته ایم. تنها در این صورت است که حرف زدن از "اگر"های گذشته برایمان بی معنا می شود. آن وقت کلمه "اگر" بجای اینکه غصه گذشته باشد، "تدبیر" آینده می شود. آن وقت بجای گفتن "اگر چنین می کردم٬ چنان می شد" خواهیم گفت: "اگر چنین کنم چنان می شود". آن وقت "راسخ" در زندگی به پیش می رویم.

+ نوشته شده در Sun 30 Sep 2007 - نگارنده بابک | 6 انگاره

نویسنده: مریم

دوشنبه 9 مهر1386 ساعت: 0:20

چه فلسفه قشنگی برای اینکه خودمون رو هی سرزنش نکنیم.


نویسنده: نازی

دوشنبه 9 مهر1386 ساعت: 1:47

سلام. لحن و نوشتار اعلی حضرت حاج آقا (پادشاهی بدون تخت و حاجی آقایی بدون دعا) یکی ساده ترین زبانهایی است که در میان وبلاگ های فارسی می توان یافت. بدون ادعا و صمیمی، هر چه می نویسد قابل باور است و به دل می نشیند. از اینکه او را درک کرده اید، از شما ممنونم.

تاسف از آنچه گذشته، چیزی به جز اتلاف وقت و انرژی نیست. تنها با قبول تصمیماتمان و عواقبشان می توانیم به سوی آینده حرکت کنیم و خوشحال و سازنده باشیم.


نویسنده: طاهره

دوشنبه 9 مهر1386 ساعت: 7:46

سلام
آقای بابک امیدوارم همیشه وقت داشته باشید که بنویسید و ما هم وقت خواندن و تجربه کردن را داشته باشیم
خدا می داند که تا حالا آدرس وب لاگ شما را به چند نفر دادم
خدا نگهدار


نویسنده: Kia ora

دوشنبه 9 مهر1386 ساعت: 17:2

عالی بود. اصطلاحی داریم بنام Perfection Paralysis
اگر بخواهیم بدون اشتباه باشیم هرگز حرکت نمی کنیم.


نویسنده: avin

شنبه 14 مهر1386 ساعت: 1:57

khaste nabashid
migam chi mishe age kolan loghate agar az farhange loghatemun hazf beshe ? age vaghean mikhaim kari bkonim migim chenin mikonam va chenan mishe hata age chenan ham nashe baz ma kari ke bayad bokonim ta be hadafemun beresim kardim
gozashtam ke gozashte faghat ye vaghtaee be onvane ketabe marja azash estefade mishe ke bebinim kodum raharo emtehan karde budimo javab nadade bude


نویسنده: avin

شنبه 14 مهر1386 ساعت: 1:59

cheghad agar estefade kardam

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر