یکشنبه ۱۴ بهمن ۱۳۸۶ ه‍.ش.

راهنمای تحصیل در امریکا

از مدتها پیش تصمیم گرفته بودم که مجموعه تجربیات خود و دیگران را به نگارش درآورم تا راه را برای کسانی که مشتاق آمدن اند ساده تر کنم. اما به دلایل مختلف این امکان بوجود نمی آمد. چند ماهی به مجموعه چیزهایی که می خواستم در این قسمت وبلاگ بنویسم فکر کردم. مجموعه دانش، ایده های مختلف و تجربیات متفاوت را درکنار هم گذاشتم و یا باهم درآمیختم تا در حد توان خودم، قسمتی از دین خود را به دیگران ادا کنم. 



خودسازی و خودباوری
به نظر من شخصیت فردی پیش نیاز بسیار مهمی در موفقیت در یک کار است. وقتی که کاری را می خواهم شروع کنم که به نظر مشکل است، حدود 60% انرژی و زمانم را صرف پرورش قسمتی از شخصیت خود می کنم که من را به هدفم برساند و 40% بقیه را صرف کسب دانش یا تجربه لازم برای رسیدن به هدف می کنم. بعبارت دیگر بیش از آنچه که صرف خواندن مطالب درسی می کنم، وقت و انرژیم را به خواندن کتابهایی برای رشد شخصیتی خود اختصاص می دهم یا سعی می کنم تغییرات مناسبی در رفتار خود ایجاد کنم که مرا در رسیدن به هدفم کمک کند. یکی از نکات ظریف این است که باید مراحل متعددی - از گذراندن امتحانات متعدد گرفته، تا مکاتبه با دانشگاه برای گرفتن پذیرش و تقاضا برای کسب ویزا - در یک فرایند طولانی مدت طی شوند تا یک دانشجوی ایرانی بتواند عملاً در یکی از دانشگاههای آمریکا تحصیل خود را آغاز کند. این مراحل خود بخود باعث گل چین شدن کسانی می شود که شخصیت شان می تواند در شرایط اینجا بقا یابد. برای همین فاکتورهای شخصیتی و مدیریتی بسیار مهم هستند. همین فاکتور شخصیتی ست که باعث تحمل یا مدیریت شرایط نه چندان آسان در کشوری می شود که از بسیاری لحاظ با سرزمین مادری تفاوت دارد. خوشبختانه کسب اینگونه قابلیت ها با مطالعه، تمرین و خودباوری ممکن است. چیزی که من همیشه با آن مقابله کرده ام گوش دادن به حرف کسانی ست که هیچ گونه پایه و منطقی برای حرفهای خودشان ندارند. یادم می آید که وقتی که برای آمدن به آمریکا سرمایه گذاری زمانی و مالی می کردم، خیلی ها با توجه به شرایط آن موقع به من می گفتند که این کار بیهوده است و به نتیجه نخواهم رسید. اما چیزی که همیشه به آن فکر می کردم این بود که اگر کسانی توانستند بروند، پس این احتمال برای من هم وجود دارد. با این حال امکان به نتیجه نرسیدن تلاش ها هم وجود دارد. خلاصه این که این یک تصمیم شخصی ست که کسی بخواهد از وقت، انرژی و پول خود مایه ای بگذارد یا نه! میزان ریسک پذیری، خودانگیزگی، اعتماد به نفس، هدفمند بودن، مدیریت فکر و احساس، مدیریت زمان، مدیریت ارتباط، مهارتهای مطالعه و یادگیری و دیگر فاکتورها اثر مهمی خواهند گذاشت. حتی اگر فکر می کنید که به یک مشاور تحصیلی یا روانی احتیاج دارید، حتماً برای آن سرمایه گذاری کنید چون کسی که بیشتر از همه ارزش سرمایه گذاری دارد خودتان هستید.
واقع بینی
خیلی مهم است که برای هر جایی که اقدام می کنید، نسبت به آنجا آگاهی کافی داشته باشید. خیلی از افراد فقط به "آمدن" به آمریکا فکر می کنند، نه "زندگی" در آمریکا. به همین علت بعد از فتح تمام قله ها و آمدن به آمریکا به این نتیجه می رسند که چیزی که "فکر می کردند" با چیزی که "واقعیت دارد" فاصله زیادی دارد و به همین دلیل دچار سردرگمی های زیادی می شوند. تعدادی از این افراد سال ها میزان زیادی از انرژی و زمان خود را در کشاکش رفتن یا ماندن صرف می کنند. حتی تعدادی از این افراد به ایران بر می گردند و به دلایل متفاوت از برگشتن به ایران هم پشیمان می شوند. واقعیت این است که امریکا نه بخشی از فیلم هالیوودی ست و نه آن بهشتی که داخل مهمانی ها و پارتی ها از آن صحبت می شود. یک نگاه واقعی، نگاهی ست که هم جنبه های مثبت و هم جنبه های منفی را دربر داشته باشد. آمدن به آمریکا یا هر کشور دیگر و ماندن یا برگشتن، مسئله ای ست که تا بیشتر به جنبه های شخصیتی و خودشناسی افراد بستگی دارد و نمی توان نسخه کلی برای آن پیچید. مسلماً چیزی هم نیست که در مورد آن بتوان از فاصله دور و بدون تجربه کردن محیط تصمیم گرفت. زندگی بعد از مهاجرت به کشور دیگر متوقف نمی شود، بهشت هم نمی شود بلکه وارد دوره جدیدی می شود و برای گذر از این دوره جدید به مهارتهای دیگر نیاز است. گاهی حتی کیفیت زندگی مهم می شود چون بین ساکن جایی بودن یا زندگی کردن در آنجا تفاوت است. یک راه لمس کردن زندگی ایرانیان در خارج مطالعه وبلاگهای شخصی آنهاست. لیست بعضی از این گونه وبلاگها را می توانید در اینجا پیدا کنید و یا در اینجا می توانید لینکهایی از نوشته های جمع آوری شده ای در مورد انگیزه های مهاجرت را بخوانید.

ارتباط با دانشجویان ایرانی مقیم آمریکا
تعداد زیادی از مشتاقان تحصیل در آمریکا قبل از اینکه واقعا کاری انجام دهند می خواهند که احساس آمریکا آمدن در وجودشان شکل بگیرد (و جالب است که من بعد از این همه مدت، فقط وقتی پرچم آمریکا را می بینم یادم می آید که در آمریکا هستم)! بسیاری از دانشجویان ایرانی مشغول به تحصیل در آمریکا به دانشجویان ایرانی مشتاق به تحصیل در آمریکا کمک می کنند، اما این به این معنی نیست که بلافاصله شماره تلفن دانشجویی را پیدا کنید و بدون اطلاع قبلی با او تماس بگیرید. فرهنگ ارتباط در سطح دانشگاههای آمریکا بیشتر بر پایه ایمیل است چون زمان، بخصوص برای دانشجوی خارجی در آمریکا بسیار مهم است. بنابراین اگر قصد تماس تماس تلفنی با کسی را دارید حتماً از طریق ایمیل با او هماهنگی کنید و سوالات خود را از قبل آماده کنید. چه برای کسی که می خواهد بیاید و چه برای ایرانی ساکن آمریکا (که با تمام وجودش می خواهد کمک کند)، مهم است که در مورد نکات کلیدی اطلاعاتی رد و بدل کنند. یک دانشجوی خارجی تحصیلات تکمیلی در آمریکا، مشغول تر از آن است که به همه ایمیل ها در مورد اینکه "چطور می شود آمد"، "زندگی در آمریکا چطور است" یا "کجا بروم بهتر است" جواب بدهد. جواب به این سوالات از فردی به فرد دیگر و از زمانی تا زمان دیگر متفاوت است و -به گمان من- بجز بودن در کشور دیگر و تجربه کردن آن قابل جواب دادن نیست. پس وقتی ایمیل می زنید، راجع به نکات تخصصی و کلیدی سوال کنید.
پس قبل از اینکه وقت خود را با پیدا کردن اسم های فارسی دانشجویان یا استادان ایرانی تلف کنید، بهتر است مجموعه اطلاعات اولیه و لازم برای پذیرش گرفتن را بدست آورید. میزان اطلاعات مورد نیاز باید به اندازه باشد. با اطلاعات و مخصوصا مهارت کم انتخاب خوبی نخواهید کرد و با اطلاعات بیش از حد، زمان را از دست خواهید داد. بسیار مهم است که نسبت به خود و کار خود مدیریت کامل داشته باشید.
از طرف دیگر گرچه برای بیشتر متقاضیان پیدا کردن یک موقعیت که هزینه تحصیلی را پوشش دهد (معمولاً RA) بسیار مهم است، اما متأسفانه همه افراد دپارتمان از آن موقعیت اطلاع ندارند. در بعضی از رشته های تحصیلی که رقابت بسیار شدیدتر و موقعیت ها کمتر است، پیدا کردن چنین موقعیت هایی آسان نیست. بنابراین انتظار نداشته باشید که اگر با یک ایرانی در یک دانشگاه تماس گرفتید، تمام موقعیت های تحصیل در آمریکا را برای شما ایمیل کند. خلاصه کلام اینکه گرچه ایجاد شبکه ارتباطی در موفقیت شما در هر زمینه ای موثر است اما با تنظیم ارتباط می توانید دیگران را راغب کنید که اطلاعات مهم و کلیدی به شما انتقال دهند.

اطلاعات اولیه مورد نیاز
به طور کلی تقاضا برای ورود به تحصیلات تکمیلی دانشگاههای آمریکا شامل کسب نمره TOEFL، کسب نمره GRE، تقاضا برای دانشگاه مورد نظر، و تقاضا برای ویزا است. یکی از بهترین منابعی که در مورد راهنمای تحصیل در آمریکا می شناسم و خودم بر طبق قسمتهایی از آن عمل کردم و به نتیجه رسیدم را در این قسمت سایت "انجمن دانشجویان ایرانی MIT" می توانید بیابید.
اطلاعات بسیار مفید و زیادی در این فایل ها نوشته شده است که نسبت به مطالبی که اینجا نوشته ام، بسیار جامع تر است. از طرف دیگر، مطالعه برخی از فایل ها کمک خوبی برای کسانی ست که در حال تقویت زبان انگلیسی خود هستند. با این حال، از زمان انتشار این راهنما تا به کنون تغییراتی ایجاد شده است. بعنوان مثال قسمت "منطق" امتحان GRE از شکل تستی به صورت نوشتار تحلیلی Analytical writing با حداکثر نمره 6 در آمده است. یا اینکه نوع جدیدی از امتحان تافل با عنوان Internet-Based Test ارائه شده است که شباهت زیادی به IELTS دارد (سوال گرامری ندارد اما در عوض مکالمه به آن اضافه شده است).
اخیراً وبسایتی به نام EducatinUSA Iran اقدام به تهیه و انتشار مطالب بسیار مفیدی درباره ادامه تحصیل در آمریکا و با جزئیات کامل به دو زبان فارسی و انگلیسی نموده است.

زبان انگلیسی
گاهی کسانی این سوال را از من می پرسند که آیا می توان با مدرک زبان IELTS برای دانشگاههای آمریکا تقاضا داد یا نه؟ تعداد زیادی ازدانشگاههای آمریکا TOEFL را به IELTS ترجیح می دهند و اکثریت قریب به اتفاق دانشگاههای سطح بالای آمریکا نمره IELTS را قبول نمی کنند. بنابراین اگر کسی بطور همزمان در حال تقاضا دادن برای چند کشور مختلف است، باید اطلاعات لازم برای مدرک زبان مورد قبول هر دانشگاه را کسب کند.
من تا به حال ندیده ام که دانشگاهی بگوید که مدرک زبان نمی خواهیم. حتی اگر جایی هم چنین حرفی بزند، یک دانشجوی خارجی باید بتواند با محیط و اطرافیان خود ارتباط برقرار کند. من با ایده رفتن به یک کشور خارج و سپس یادگیری زبان موافق نیستم. چون ارتباط کلیدی ترین نکته در موفقیت است و در از لوازم بسیار مهم در ابتدای ورود و زندگی در یک کشور خارجی ست. تجربه دیگران هم همین را می گوید. این مسئله بخصوص برای کسانی که برای دوره های کوتاه مدت (فرصت مطالعاتی) رهسپار خارج از کشور می شوند بسیار مهمتر است و مطلب کوتاه گذراندن دوره گواهی بر آن است. در نظر داشته باشید که از شما انتظار می رود که به محض ورود به دانشگاه سر کلاس درس بنشینید و مطالب ارائه شده را متوجه شوید. بنابراین مهم است که واقعاً برای بهبود زبان انگلیسی خود هرچه زودتر اقدام کنید. یادگیری زبان یک فرآیند طولانی مدت است که فراگیری آن به میزان زمانی که یک نفر برای آن اختصاص می دهد بستگی دارد. اگر یک نفر پیش زمینه قبلی داشته باشد، مدت زمانی که باید به این کار اختصاص بدهد کمتر است. خودباوری، تلاش فردی و مدت زمانی که یک فرد بطور روزانه اختصاص می دهد (برنامه منظم) بسیار مهم هستند. سعی کنید زبان را با تلفظ درست کلمات یاد بگیرید گرچه که این افتخار در ایران نصیب من نشد که از استادانی زبان را فرا بگیرم که به استرس و تلفظ کلمات اهمیت بدهند. این مورد بخصوص برای کسانی که می خواهند در اینجا درس بدهند بسیار مهم است. چه برای کسانی که تازه نوشتن به زبان انگلیسی را شروع کرده اند و چه برای آنها که می خواهند مقالات انگلیسی بنویسند این سایت کمک خوبی ست برای یافتن ترکیب درست کلمات است ( برای آشنایی با نحوه کار آن قسمت Query Syntax پایین آن را بخوانید). نکته هایی در مورد تافل PBT یک تجربه شخصی تقریباً قدیمی (سال ۸۴) و حاوی نکاتی اولیه برای گذراندن امتحان است.
وبسایتهای آموزشی برای تقویت زبان:
-
معرفی برخی کتابهای آموزش زبان انگلیسی
-
Phrasal verbs

 GRE 
یکی دیگر از نمراتی که باید به دانشگاه ارائه دهید نمره GRE است. این امتحان دو نوع است:
  • General test 
  • Subject test
اغلب دانشگاهها فقط نمره General test را می خواهند. این امتحان شامل سه بخش لغت، محاسبات، و نوشتار تحلیلی (شامل Essay و Analytical writing) است. بعضی دانشگاهها علاوه بر نمره General test نمره Subject test را هم در تخصص مورد نظر (بیوشیمی و زیست شناسی سلولی مولکولی، زیست شناسی، شیمی، کامپیوتر، ادبیات انگلیسی، ریاضیات، فیزیک، و روانشناسی) می خواهند. هر دانشگاه و هر دپارتمان قوانین مخصوص خود را در این زمینه دارد. نوع امتحان GRE و نمره مورد قبول رشته مورد نظر را در قسمت admission دپارتمان مربوطه می توانید پیدا کنید. در برخی مواقع، دانشگاه یا استاد راهنما در دانشگاه مورد نظر می توانند دانشجو را از کسب نمره GRE معاف کنند. البته این کاملاً به قوانین دانشگاه مورد نظر مربوط می شود. در بعضی از دانشگاههای معروف، نظر کمیته پذیرش -متشکل از اساتید مختلف- شرط است و نه نظر یک استاد خاص. گاهی هم این تصمیم به عهده کمیته تحصیلات تکمیلی دپارتمان است و گاهی هم توصیه استاد مورد نظر در دپارتمان مربوطه. اما این در صورتی ممکن است که استاد مورد نظر از توانایی های دانشجو اطمینان داشته باشد. چنین موردی نیز معمولاً از طریق توصیه اساتید دیگر و یا توصیه نامه های آنها و یا از طریق میزان فعالیت علمی یا مدیریتی دانشجو در .C.V مشخص می شود. اما اگر از زمان تحصیل خود تا به کنون مقالات خارجی زیادی چاپ نکرده اید، سعی کنید که حتماً نمره GRE بالایی کسب کنید.
معمولاً قسمت لغت امتحان برای ایرانیان سخت است. برای پیدا کردن لغات GRE در اینترنت می توانید کلمات کلیدی GRE WORDLIST را در یکی از موتورهای جستجو وارد کنید. یکی از سایتهای خوب در این زمینه را در اینجا می توانید بیابید. با کلیک کردن بر روی هر لغت، اطلاعات خوبی در مورد آن لغت در سایت Merriam-Webmaster Online خواهد آمد.
نمونه سوالات زیادی برای این امتحان در اینترنت وجود دارد. یکی از کلمات کلیدی که می توانید در موتورهای جستجو وارد کنید GRE SAMPLE QUESTION است.
وبسایتهای مفید را هم می توانید اینجا بیابید:

.C.V 
یکی از موثرترین و مهمترین ابزار برای بدست آوردن موقعیت های تحصیلی در آمریکا، ایجاد ارتباط موثر است. یادم هست که در یکی از کلاسهای آموزشی کسب حرفه که توسط دپارتمان من ارائه شده بود، مدرس از این عبارت استفاده کرد که: "... چیزی از خودتان ارائه دهید که خریدار پیدا کنید...". به همین علت تهیه یک C.V خوب در کسب پذیرش یک دانشگاه بسیار موثر است. بعضی از دانشگاهها دانشجویان را ملزم می کنند که یک فرم استاندارد C.V مخصوص دانشگاه را پر کنند. با این حال در بیشتر موارد این به خود متقاضی بر می گردد که چگونه یک C.V را تهیه کند. یکی از نکته های کلیدی در تهیه C.V این است که اگر متقاضی در پی کسب موقعیت تحصیلی ست باید سوابق تحصیلی و تحقیقاتی خود را در صفحه اول ارائه دهد. اما در صورتی که C.V برای کسب موقعیت شغلی ست - که در این حال معمولاً به آن رزومه (Resume) می گویند – لازم است که اول به تجربیات کاری اشاره شود. معمولاً C.V از 2-3 صفحه بیشتر نیست. بعضی ها هم اصرار دارند که حداکثر دو صفحه باشد. وقتی که با استادی مکاتبه می کنید چیزی که برای معرفی بیشتر خود برای او می فرستید .C.V است. بسیاری از دانشگاهها هم .C.V را جزو یکی از مدارکی قرار می دهند که باید برای کمیته تحصیلات تکمیلی دانشگاه فرستاده شود. برای آشنایی با روش آماده کردن .C.V صفحه 9 این فایل را مطالعه کنید (+نکات بیشتر). توجه کنید که معمولاً نام و آدرس سه نفر از توصیه کنندگان را بعنوان reference و در یک صفحه جداگانه در انتهای .C.V می آورند. بهتر است که C.V به فرمت pdf یا rtf تبدیل شود چون در این صورت امکان باز شدن فایل شما توسط اغلب سیستمها وجود دارد و از طرف دیگر فایل تهیه شده با همان "تنظیمات صفحه ای" مورد نظر شما پرینت خواهد شد. بعضی ها هم اعتقاد دارند که فرمت pdf رسمی تر است.
معمولاً هر دانشگاهی قسمتی جهت کمک به دانشجویان فارغ التحصیل برای بدست آوردن کار یا مدرک علمی بالاتر دارد. یکی از اهداف این قسمت از دانشگاه کمک به دانشجویان برای تهیه معرفی نامه (C.V یا رزومه) مناسب است. بخش مربوطه در دانشگاه دیویس را در اینجا می توانید بیابید.
چند نمونه C.V دیگر:
راهنمای نوشتن C.V دانشگاهی (دانشگاه نیواورلان)
راهنمای نوشتن C.V (دانشگاه تورنتو)
راهنما برای نوشتن C.V شغلی (دانشگاه ایالتی اوهایو)

Cover letter
ارسال نامه ای که مقصود شما از تماس با استاد مربوطه را بیان کند (cover letter) ضروری ست. این همان ایمیلی ست که برای استاد مربوطه می زنید (و البته C.V خود را هم به آن پیوست کرده اید). برای همین اولین تماس با استاد مربوطه می تواند برگ برنده مهمی برای کسب پذیرش از دانشگاه باشد. راهنمای کلی برای نوشتن چنین نامه ای را می توانید در
اینجا بخوانید (راهنمای دیگر در اینجا). مهم این است که در یک نامه کوتاه، ساده، محترمانه و منسجم با استاد مربوطه ارتباط برقرار کنید. برای یک استاد دانشگاه - هر چقدر هم که فروتن باشد - زمان بسیار مهم است. از طرف دیگر، دانشگاههای آمریکا نه تنها محل کسب علم، بلکه به نوعی یک شرکت کسب و کار است و روزانه تعدادی از همین گونه نامه ها از جاهای مختلف دنیا دریافت خواهند کرد. بنابراین یک نامه کوتاه چند خطه و یک C.V خوب بسیار مهم هستند.

توصیه نامه (Recommendation letter) 
یکی دیگر از مدارک بسیار بسیار مهم، توصیه نامه (recommendation letter) خوب است. یک توصیه نامه عالی از یک استاد شناخته شده ایرانی یا خارجی می تواند شانس پذیرش در بهترین دانشگاه آمریکا را تا حد زیادی افزایش دهد. متن توصیه نامه نیز نمایان گر سطح توصیه کننده و قابلیت های دانشجوی مورد نظر است. بسیاری از استادان آمریکایی نه به دنبال باسوادترین فرد، بلکه به دنبال مطمئن ترین فرد هستند و به همین دلیل توصیه نامه این اطمینان را برای آنها ایجاد می کند. متن خاصی برای توصیه نامه وجود ندارد و اصولاً اگر چنین باشد باعث کاهش ارزش توصیه نامه خواهد شد. اما اشاره به توانایی های مدیریتی یک فرد، قدرت خلاقیت، موفقیت هایی که دانشجو کسب کرده است، میزان تسلط به زبان انگلیسی، سطح دانشجو نسبت به بقیه، و در آخر سطح توصیه ( highly recommended) مهم هستند. بعضی دانشگاهها هم فرمهای مخصوص توصیه نامه دارند که باید توسط اساتید مربوطه پر شده و بطریق پستی یا الکترونیکی (online) فرستاده شوند.
Statement of purpose
تقریباً همه رشته ها از شما می خواهند که در یک تا دو صفحه هدف خود از ادامه تحصیل در رشته مورد نظر و در دانشگاه مورد نظر را بیان کنید. از این قسمت با عناوین دیگر مانند Personal Statement هم نام برده می شود. با مطالعه بیشتر انواع "مرامنامه" در اینترنت ‌می‌توانید ایده‌ای در مورد آنچه می‌خواهید بنویسید بیابید. برای نمونه به این سایت‌ها نگاهی کنید:
1 ، 2 ، 3 . توصیه هایی هم در اینجا بخوانید.

پرداخت هزینه تحصیل در آمریکا
معمولاً هزینه تحصیل در آمریکا مخصوصاً برای دانشجویان خارجی بسیار بالاست. در اینجا دانشجویان لیسانس (undergrad students) هم باید شهریه پرداخت کنند و به همین علت تقریباً همه دانشجویان همزمان با تحصیل کار هم می کنند. با این حال موقعیت های بهتری برای دانشجویان تحصیلات تکمیـلی وجود دارد. معمولاً چنین دانشجویانی از یکی از سه طریقه بورس (fellowship)، دستیار تحقیق یا RA ، (research assistantship) و یا دستیار تدریس یا TA ، (teaching assistantship) نه تنها از پرداخت شهریه معاف می شوند، بلکه درآمدی نیز کسب می کنند. به همین علت برای بسیاری از دانشجویان ایرانی، تحصیل در مقاطع فوق لیسانس یا دکترا در آمریکا بسیار مقرون به صرفه است چون دریافت مدرک تحصیلی لیسانس و یا فوق لیسانس در ایران رایگان و یا بسیار ارزان قیمت تر از دریافت همان مدرک تحصیلی در آمریکا ست، بعلاوه دانشجویان با کسب Fellowship یا RA و یا TA می توانند درآمدی نیز داشته باشند. گاهی هم بورسیه هایی به برخی دانشجویان تعلق می گیرد.
متوسط هزینه زندگی سالیانه و شهریه از دانشگاه به دانشگاه دیگر و از شهر به شهر دیگر متفاوت است. اما معمولاً هر دانشگاه این اطلاعات را در بخش "Fee and tuition" وبسایت خود می گذارد.

  • Fellowship
    معمولاً برای کسب fellowship نمره GRE و معدل دوران لیسانس و فوق لیسانس (GPA) و توصیه نامه های اساتید بسیار مهم هستند. این مورد معمولاً توسط اداره تحصیلات تکمیلی دانشگاه بررسی می شود و بسیار رقابتی ست. مدارک و شرایط لازم برای کسب چنین موقعیتی را در وبسایت دانشگاه مورد نظر می توانید پیدا کنید.

  • Teaching Assistantshipکسب موقعیت TA به تسلط دانشجو به زبان انگلیسی و توانایی تدریس بستگی دارد. بعضی دپارتمان های مقررات دیگری برای اعطای این موقعیت به دانشجو دارند. مثلاً گاهی اوقات دانشجو باید مدت مشخصی در دانشگاه تحصیل کرده باشد یا درسهای خاصی را با موفقیت بگذراند تا بتواند موقعیت تدریس را کسب کند. در بسیاری از مواقع وظیفه TA، تدریس آزمایشگاه یا مرور بر مطالبی ست که استاد درس در کلاس ارائه می دهد (recitation). به نظر من این موقعیت بخصوص برای کسانی که می خواهند با فرهنگ و زبان آمریکایی آشنایی زیادی پیدا کنند و بخصوص برای کسانی که می خواهند در آینده همین شغل (تدریس در دانشگاه) را ادامه دهند بسیار مفید است. معمولاً دانشگاههای مختلف کلاسها و یا دوره هایی برای دانشجویان خارجی متقاضی TA دارند. تدریس موفق در کلاسهای درس آمریکا تا حد زیادی به مدیریت کلاس وابسته است. بعضی از دانشگاهها راهنماهای خوبی را برای روش تدریس دارند مانند قسمتی از این کتاب راهنما یا International Teaching Assistant Handbook و یا این سایت University of Connecticut. دانشجویان آمریکایی اصطلاحات خاصی را استفاده می کنند که می توانید در فایل فلش این سایت University of Minnesota آنها را گوش دهید و تمرین کنید (حجم فایل فلش بالاست).

  • Research Assistantshipدر موارد بسیاری اساتید از طریق پروژه های تحقیقاتی بودجه ای کسب می کنند که قسمتی از این بودجه به دانشجویان فوق لیسانس یا دکترا بعنوان RA تعلق می گیرد. برای همین بیشتر دانشجویان، RA می گیرند. از آنجا که اساس کسب RA به نوع پروژه تحقیقاتی و تخصص استاد مورد نظر بر می گردد، بهترین کار برای اطلاع از این موقعیت ها، تماس مستقیم با استاد مربوطه است. گاهی ارتباط شبکه ای بین اساتید در آمریکا به قدری بالاست که حتی تقاضا در یک دانشگاه ممکن است به گوش استاد دیگر در دانشگاه دیگر برسد. اما از آنجا که تقاضا برای جاهای متخلف برای کسب موقعیت شغلی یا تحصیلی معمول است، این کار نکته منفی محسوب نمی شود مگر اینکه تناقضات در نامه ها یا .C.V هایی که برای افراد مختلف فرستاده می شود بسیار فاحش باشد.

  • یک راه دیگر، جستجو در قسمت شغل (Job offer) انجمن های علمی مختلف است. تقریباً تمامی انجمن های علمی سایت اینترنتی دارند و موقعیت های شغلی یا تحصیلی را به آنجا پست می کنند تا تعداد متقاضی بیشتر داشته باشند تا بهترین فرد را انتخاب کنند.

پیدا کردن دانشگاه یا موقعیت تحصیلی در یک دانشگاه
هر وقت که می خواهم کاری را شروع کنم و نمی دانم که از کجا شروع کنم، پیش خودم می گویم: "بهترین نقطه برای شروع، دم دست ترین نقطه است". اگر به دنبال موقعیت های RA هستید، دو راه کلی وجود دارد:
  1. بهترین کار پیدا کردن استادی ست که در زمینه تخصص مورد نظر شما در حال تحقیق باشد. برای پیدا کردن چنین فردی می توانید تخصص مورد نظر، و کلمات کلیدی دیگر مانند university, graduate, PhD و یا student را در موتورهای جستجو وارد کنید. معمولاً با شروع کردن از یک نقطه و مطالعه صفحات، کلمات کلیدی دقیق تری را بر حسب تجربه خواهید آموخت.
  2. روش دیگر، مراجعه به سایت دانشگاه یا دپارتمان مورد نظر در قسمت "Faculty" و پیدا کردن استادی با تخصص مورد نظر ست. بعضی دانشگاهها لیست اساتید خود و زمینه کاری آنها را در بخشی تحت عنوان research interests قرار می دهند. گاهی اوقات اساتید بودجه های تحقیقاتی موجود و همچنین تمایل به پذیرش دانشجوی جدید را ذکر می کنند.
در قسمت Admission و یا Graduate admission وب سایت دانشگاه یا دپارتمان مورد نظر نه تنها مدارک لازم برای تقاضا، بلکه آخرین تاریخ پذیرش مدارک و روش بررسی مدارک نوشته شده است.

اگر رتبه بندی دانشگاه مورد نظر برای شما مهم است می توانید اطلاعاتی را در لینکهای زیر بیابید. با این حال توجه داشته باشید که رتبه بندی دقیق تر بر اساس رشته یا دپارتمان مورد نظر است. جهت اطلاع از روند رتبه بندی دانشگاهها می توانید به اینجا مراجعه کیند. هر ساله لیستی از خلاصه رتبه بندی ها در U.S. News ارائه می شود که البته دستیابی به اطلاعات دقیق تر آن نیازمند پرداخت هزینه مربوطه است. نحوه رتبه بندی و جزئیات بیشتر را می توانید در The Center of Measuring University Performance بیابید. اینجا هم یکی از سایتهای خوبی ست که امکان جستجوی پیشرفته تر در سطح رشته های تحصیلی مختلف دانشگاههای مختلف آمریکا را دارد (اول در قسمت MAJOR روی Edit کلیک کنید. در Search for a major using a keyword رشته مورد نظر را وارد کنید و Go را بزنید. از لیست Majors هر کدام را می خواهید کلیک کرده و در لیست پایینی Add کنید. سپس از پایین صفحه روی View all selected creteria کلیک کنید. اگر می خواهید در جای خاصی از آمریکا ادامه تحصیل دهید، LOCATION مورد نظر را انتخاب کنید و روی View all selected creteria کلیک کنید. سپس SCHOOL TYPE مورد نظر را انتخاب کنید و روی Search now کلیک کنید).
همین جا به این نکته اشاره کنم که گرچه معمولاً دانشجویان فارغ التحصیل بعضی دانشگاههای ایران پذیرش و ویزا را راحتتر دریافت می کنند، اما دلیلی بر این نیست که اگر کسی مدرکش را از دانشگاههای برتر ایران (به قولی!) نگرفته است نمی تواند در آمریکا ادامه تحصیل دهد. اینجا دانشجویان ایرانی فارغ التحصیل از دانشگاههای مختلف ایران (حتی دانشگاه آزاد) دیده ام، اما نکته مشترک اغلب آنها سخت کوشی و تلاششان است. اگر در دانشگاه معدل خوبی نداشته اید ولی مقالات خوبی چاپ کرده اید (مخصوصاً خارجی)، یا اگر نمره GRE بالایی کسب کنید امکان خیلی زیادی دارد که پذیرش را بگیرید. حتی شندیده ام که بعضی از کسانی پذیرش گرفته اند در Statement of purpose نوشتند که دانشجوی خوبی نبوده اند اما بعداً انگیزه زیادی پیدا کرده اند و حالا موفق اند (چیز غیر واقعی ننویسید. صداقت یادتان نرود!).
اگر هم به دنبال مدرک دانشگاهی متناسب با فرصت شغلی خوب در داخل آمریکا می گردید می توانید به این سایت سری بزنید. گرچه توصیه اکید من این است که علاقه خودتان را فدای هیچ چیز دیگری نکنید!

ویزا
یکی از دل نگرانی های بیشتر متقاضیان تحصیل در امریکا، دریافت ویزاست. صدور ویزای دانشجویی بسته به فاکتورهایی تغییر می کند. بعضی سفارتخانه ها در بعضی فصول سال راحتتر ویزا صادر می کنند و بعضی دیگر سختتر. در این مورد نمی توان الگوی خاصی را توصیه کرد با این حال کسب اطلاعات اولیه در این مورد لازم است. قسمتی از اطلاعات مورد نیاز را می توانید در این قسمت مشاهده کنید:
-
روادید دانشجویی
-
ویزای دانشجویی (به زبان انگلیسی)
مدارکی که باید همراه خود داشته باشید (حتماً وبسایت سفارت مورد نظر را برای مدارک مورد نیاز چک کنید):
- رسید پرداخت هزینه بررسی مدارک برای ویزا ( Visa application fee)
-
عکس 5x5 سانتیمتر (سعی نکنید که عکس 6x4 ببرید تا به 5x5 برسید!)
- رسید پرداخت هزینه
SEVIS
- پاسپورت
- فرم I-20 یا DS-2019 ارسال شده توسط دانشگاه
- فرم
DS-156 (راهنمای پر کردن فرم)
- فرم
DS-157
- فرم
DS-158
- شماره PIN (شماره ای که موقع وقت گرفتن از سفارت دریافت می کنید. اما داشتن آن الزامی نیست).
- توصیه نامه (از استاد خود در دانشگاه مورد نظر بخواهید که توصیه نامه ای روی سربرگ دانشگاه بنویسد و برای شما پست کند. این توصیه نامه را همراه با مدارک دیگر به سفارت ببرید تا شانس دریافت ویزا را زیاد کند).
- CV
- نامه دانشگاه در خصوص پرداخت هزینه تحصیل و یا گواهی بانکی
- در صورت امکان ترجمه املاک شخصی
- گواهی سابقه کاری و یا نامه موقعیت شغلی در آینده
- کپی از مقالات چاپ شده و یا اختراعات به ثبت رسیده
- اصل ترجمه رسمی از مدارک دانشگاهی گرفته شده
- نمره TOEFL
- نمره GRE
- شناسنامه و کارت ملی و کارت پایان خدمت آقایان(!)

در نظر داشته باشید که مأمور مصاحبه کننده در سفارت تجربه کافی در برخورد با متقاضیان مختلف را دارد. بنابراین ساختن داستانهای تکراری، نامه های شغلی جعلی، گواهی های بانکی با ارقام باور نکردنی و غیره عملاً تأثیر منفی خواهند گذاشت، به همان نسبت که صادق بودن، بی استرس بودن و داشتن مدارک مستدل و محکم شانس گرفتن ویزا را افزایش می دهد. با این حال اگر برای اولین بار موفق به دریافت ویزا نشدید، دلیلی بر این نیست که هرگز ویزا برای شما صادر نخواهد شد. کسانی را می شناسم که در دفعه دوم، سوم و یا هفتم موفق به دریافت ویزا شدند. بهترین توصیه من جهت کسب اطلاعات در مورد مصاحبه سفارت این است که جمله کلیدی مثل "
Guideline for applying for F-1 visa" را در موتورهای جستجو وارد کنید و مقالات مربوطه را مطالعه کنید. بعنوان مثال یکی از این مقالات را می توانید اینجا بیابید.
در این قسمت سایت سفارت آمریکا در چین توصیه هایی در مورد گرفتن ویزای دانشجویی برای چینی ها شده است. معمولاً خواندن نکاتی که سفارتخانه ها در نظر می گیرند می تواند کمک کننده باشد.
بسیاری از افراد ماهیت "ویزا" را با ماهیت "اقامت" در آمریکا یکسان می دانند. اما ویزا مجوزی برای ورود به آمریکاست. برای دانشجویان ایرانی این مجوز معمولاً تا سه ماه بعد از تاریخ صدور اعتبار دارد و یکبار ورود است. بعد از ورود به آمریکا، تنها مدرکی که اقامت دانشجو را قانونی می کند فرم I-20 (برای ویزای دانشجویی F-1) است. خروج از آمریکا و ورود مجدد به آن مستلزم تقاضای دوباره برای دریافت ویزا ست، اما هیچ تضمینی نیست که ویزا حتماً برای شما صادر شود!

استقرار در دانشگاه مورد نظر
هیچ چیز بهتر از این نیست که در شهر و دانشگاه مورد نظر دوستی داشته باشید (شانسی که من داشتم). با این حال در وبسایت اغلب دانشگاههای معروف آمریکا می توانید تشکلات دانشجویان ایرانی را پیدا کنید (مثلاً در اینجاها 1 2، و 3). معمولاً این تشکلات در استقرار دانشجویان ایرانی کمک زیادی می کنند. اگر در دانشگاهی پذیرفته شدید که هیچ دانشجوی ایرانی نداشت، خود دانشگاه اطلاعات لازم برای مستقر شدن در دانشگاه را در اختیار شما خواهد گذاشت. با این حال تصور نکنید که خوابگاه دانشگاههای آمریکا مثل خوابگاههای ایرانی ارزان قیمت است. همانطور که قبلاً گفتم دانشگاههای آمریکا جایی برای کسب درآمد و خالی کردن جیب دانشجویان است. بنابراین در اغلب مواقع می توانید خانه های ارزان قیمت تری در اطراف دانشگاه، با فضای بیشتر، امکانات بیشتر، و تعداد سکنه کمتر پیدا کنید. این نوع خانه ها معمولاً تحت عنوان off-campus housing معرفی می شوند. اما از آنجا که سیستم حمل و نقل عمومی در آمریکا بسیار ضعیف است (حتی به پای ایران هم نمی رسد)، جاهای خیلی دور از دانشگاه دنبال خانه نگردید.
یکی دیگر از موارد مهم داشتن کارت شناسایی معتبر است. در آمریکا مانند ایران کارتهای شناسایی معتبر شامل کارت ملی، گذرنامه و گواهینامه رانندگی هستند. در بسیاری مکانها مانند بانک، ادارات دولتی، بعضی قستمهای دانشگاه، کلابها، و خرید بعضی محصولات به کارت شناسایی نیاز دارید. معمولترین روش -مانند ایران- نشان دادن گواهینامه است. بعضی از ایالتها گواهینامه موقت (Temporary Driving Licence) یا کارت شناسای ایالتی (State ID) را در ظرف چند دقیقه صادر می کنند. فقط به پاسپورت (دارای ویزا و کارت I-94) و فرم اقامت (I-20 یا DS-2019) و گاهی اوقات اجاره نامه نیاز است. اعتبار گواهینامه موقت کوتاه مدت است ولی دارنده آن به هیچ وجه حق رانندگی ندارد. برای رانندگی باید امتحانات کتبی و رانندگی شهر داده شوند تا گواهینامه دائم صادر شود.
نمونه‌ای از مدارک:Passport
Form I-94 (این فرم همراه با فرم "اظهارنامه گمرکی" (Customs Declaration Form) در داخل هواپیما داده می شوند تا پر کنید. کافی ست به مهماندار هواپیما بگویید که "ویزا" دارید.)
(Form I-20 (
page 1) (page 3
Form DS-2019
F-1 Visa

منابع دیگر
پاسخ بعضی از سوالات خود را می توانید در اینجا بیابید. بعضی از دانشجویان عضو گروهی در یاهو تحت عنوان Applyabroad (سایت جدید) هستند و اطلاعاتی درمورد تحصیل در آمریکا را با یکدیگر مبادله می کنند. بیشتر کسانی که با این گروه مکاتبه دارند دانشجویانی هستند که در پی دریافت ویزا هستند. یکی از اشکالات این گروه این است که تعداد پیغامهای کسانی که ویزا دریافت نمی کنند بیشتر از کسانی ست که ویزا دریافت می کنند و به همین دلیل خیلی ها مضطرب می شوند. مسئله دیگر این است که میزان اطلاعات طبقه بندی شده لازم برای دریافت پذیرش و ویزا ضعیف است گرچه عملاً اطلاعات زیادی مبادله شده است. اما نکته خوب این گروه این است که تغییرات فصلی صدور ویزا به خوبی مبادله می شود. زمانی که من می خواستم برای دریافت ویزا اقدام کنم، روند صدور ویزا را در کشورهای همسایه بررسی کردم و سپس به کشوری رفتم که به میزان بیشتری ویزا صادر می‌کرد. به این ترتیب توانستم در همان مرحله اول ویزای آمریکا را دریافت کنم.
اگر در اینترنت به دنبال وبلاگ کسانی که به صورت دانشجویی به آمریکا رفته اند بگردید می توانید مطالب و نکته های جالبی پیدا کنید. مثلاً وبلاگ بی عنوان یکی از آنهاست.



چند کلام با وبلاگ نویسان روشی که برای گردآوری و گسترش اطلاعات در نظر گرفته ام، شبکه ای ست. یادم هست که حدود چهار- پنج سال پیش در جایی خواندم که یکی از دلایل موفقیت مغول ها در جنگ هایشان نوع مدیریت اطلاعات آنها بوده است. به این ترتیب که هر سرباز نه فقط وظیفه جنگ کردن داشته، بلکه وظیفه انتقال هر نوع اطلاعات مهم به فرمانده را هم داشته است. به این ترتیب میزان اطلاعات به دست آمده امکان پردازش موقعیت حریف و طراحی استراتژی جدید را فراهم می کرده است. این روشی ست که من بارها در سطوح مختلف طبیعت دیده ام و البته یکی از روش هایی ست که امروزه در شبکه های اطلاع رسانی استفاده می شود. یعنی در هر واحد علاوه بر وظایف دیگر امکان مدیریت داده ها وجود دارد تا به این ترتیب کارایی سیستم بالا برود. این روش، ایده ای را در ذهنم ایجاد کرد تا توسط آن بتوان نه تنها اطلاعات را تا حد لازم گسترش داد، بلکه نسبت به تصحیح و تکمیل آن کمک کرد. این روشی ست که می تواند در ایجاد، کسب و تکامل اطلاعات لازم برای دیگران موثر واقع شود. بعبارت دیگر مجموعه مطالب آنقدر گسترش پیدا کند که کارآزموده ها با اضافه کردن یا تصحیح مطالبی به آن، در نهایت باعث بوجود آوردن یک بانک اطلاعاتی بسیار قوی و کارآمد شوند. کافی ست که تعداد بیشتری از افراد همزمان با اضافه کردن نکته هایی به این مطالب در انتشار آن کمک کنند.
بعضاً سایت هایی در مورد تحصیل در خارج از ایران ایجاد شده است که "پذیرش" (به همت بعضی از دانشجویان مقیم آمریکا) یکی از آنهاست. اما به دلایل مختلف میزان اطلاعات هنوز به حد لازم نرسیده است. یکی از دلایل آن به نظر من این است که "همه چیز را همه کس دانند" و چون "همه کس" هنوز در این کار درگیر نشده اند، "همه چیز" را نمی توان پیدا کرد. یک علت دیگر این است که افراد ترجیح می دهند مالکیت شان بر تجربه ای که به زحمت به دست آورده اند حفظ شود و بنابراین بیشتر مطالب را می توان در وبلاگ ها یا سایت های شخصی یا حقوقی افراد بدست آورد. به این ترتیب تصمیم گرفتم که به جای اینکه همه کارها را از اول انجام دهم و وقت خودم را بیهوده تلف کنم، مطالب را به گونه ای جمع آوری کنم که مالکیت فردی یا حقوقی افراد نیز در آن لحاظ شود. به این ترتیب می توانم بیشتر بر روی مدیریت اطلاعات تمرکز کنم که در موفقیت افراد مؤثر خواهد بود.
مدیریت و انتشار اطلاعات نقش بسیار مهمی در کمک به ایرانیان دارد. تعداد زیادی حتی با اطلاعات ارائه شده در
سایت دولتی ایالات متحده آمریکا آشنایی ندارند، چه رسد به اطلاعات ارزشمند دانشجویان ایرانی مقیم آمریکا که در وبلاگها یا سایتهای خود گذاشته اند. در این بین نقش دوستان وبلاگ نویس، بخصوص آنها که در آمریکا تحصیل می کنند، بسیار مهم است. به همین جهت بهترین کار این است که هر کسی که می خواهد در این کار دخیل شود با لینک دادن یا کپی کردن بخشی یا تمامی مطالبی که در این بخش نوشته ام و قرار دادن آن در وبلاگ خود، راه را برای بقیه مشتاقان هموار کنند. این دلیلی دیگر بر این است که قصد من از نوشتن این مطالب ارائه اطلاعات به دیگران است و نه افزایش تعداد بازدیدکنندگان. مطمئناً تکمیل مطالب موجود و یا اضافه کردن قسمتهای ناقص توسط دیگران، سطح اطلاعات را تا حدی افزایش خواهد داد که منجر به ایجاد یک بانک اطلاعاتی جامع، مستقل، منسجم و به روز شده ای مانند پذیرش شود.

مرتبط در همین وبلاگ:
-
قصه رفتن (آیا ارزش دارد برویم؟)
-
ره توشه (با خود چه ببریم؟)
-
موازی و معکوس (یک روش برنامه ریزی)

- GRA (اهمیت Graduate Research Assistantship و رتبه دانشگاه)
- Comments on GRA (توضیحاتی درباره پست GRA)


پی نوشته ها:
۱- لازم می دانم از دوست خوبم رضا شریفی که از شریفی های شریف مشغول به تحصیل در MIT است و زحمت ویرایش و تکمیل قسمتهایی از این مطالب را بر عهده گرفت تشکر کنم.
۲- مطالب این قسمت هر چند وقت یکبار٬ به روز می شود. لطفاً نظرات تکمیلی خود را تا حد ممکن با ذکر منبع بگذارید.
۳- اگر لینکی شکسته شده است در قسمت "پیامها" (نظرات) اطلاع دهید.
۴- ~این بخش بیشتر برای متقاضیان مقاطع فوق لیسانس و دکترا تنظیم شده است~
۵- مطالب این قسمت به صورت غیرانتفاعی تنظیم شده است. هر گونه استفاده مادی از نوشته های ارائه شده در این قسمت ممنوع است.



*** نزدیک به یک سال پس از نوشتن و انتشار این مطلب، سایت پذیرش اطلاعات ارزشمند زیادی را جمع آوری و دسته بندی نموده است. لازم است از تلاش فراوان انارخانم در راه اندازی و تکمیل پذیرش قدردانی شود.






------------------------------------------------------



+ نوشته شده در Sat 28 Apr 2007 - نگارنده بابک |
نویسنده: رضا
یکشنبه 9 اردیبهشت1386 ساعت: 1:18
دستت درد نکند. کار من را خیلی راحت کردی.


نویسنده: علی
سه شنبه 11 اردیبهشت1386 ساعت: 16:36
میشه PhD رو در آمريکا شروع کرد و تز رو در ايران انجام داد؟


نویسنده: بابک
پنجشنبه 13 اردیبهشت1386 ساعت: 17:38
علی:
بستگی داره که آیا طرح تحقیقاتی مشترکی وجود داشته باشه یا نه. زمانی در دانشگاه جانز هاپکینز (دانشکده بهداشت) دیدم که چنین پروژه ای وجود داشت. ولی انجام دادن چنین تحقیقی باید توجیهی داشته باشه. مثلاً باید پروژه ای باشه که در امریکا نشه انجامش داد یا انجام دادنش در ایران مزیتی داشته باشه.


نویسنده: mansooor
یکشنبه 16 اردیبهشت1386 ساعت: 6:29
Keep up good work, na khsteei


نویسنده: ali
دوشنبه 24 اردیبهشت1386 ساعت: 17:44
how is the health insurance there? i mean how much u have to pay as a PhD student for the health insurance? if u regularly need some crucial medicament will the insurace help u? thanx


نویسنده: Babak
سه شنبه 25 اردیبهشت1386 ساعت: 1:28
Ali
Insurance depends on the city you're living in and the university you are studying at. I pay about $150 /month, but since I'm TA the university pays for me. You may also find cheap insurance like $80/month in the insurance companies.
Some universities have mandatory insurance plan for International students but it covers most of the things like free dental check every 6 months, flu shots, etc .
You can also get more information from the website of the university you're going to study at
Good luck


نویسنده: سعید
سه شنبه 25 اردیبهشت1386 ساعت: 17:23
سلام بابک جان
قبل از اینکه کل وبلاگت رو از اول تا آخر بخونم خواستم یک تشکر قبلی کرده باشم. یک دکتر دامپزشک هستم که برنده لاتاری گرین کارت شدم و ویزامم گرفته ام و حالا دربه در دنبال دانشگاه هستم برا تخصص! پیدا کردن این وبلاگ رو هم مدیون « لوا » و وبلاگ قشنگش www.balootak.com هستم. منم یک وبلاگ راه انداختم برای راهنمایی برندگان لاتاری خوشحال میشم اگه وقت کردی سری اونجا بزنی و اگه ایده ای برای بهتر شدن کارم داری بدی. وبلاگم اینه: sarafeman.persianblog.com
باز هم از زحمتت برای این وبلاگ ممنون.
حالا برم با وجدان راحت کل وبلاگت رو بخونم!


نویسنده: سعید
سه شنبه 25 اردیبهشت1386 ساعت: 17:24
آقا شرمنده آدرس وبلاگ اشتباه شد! safareman.persianblog.com


نویسنده: الناز
شنبه 29 اردیبهشت1386 ساعت: 4:15
وااای. ممنون. خیلی خیلی به دردم خورد. هر چند تقریبن بخش زیادی از این اطلاعات رو جمع‌آوری کرده بودم اما اینقدر منظم و دسته‌بندی شده نبود و فقط تو ذهنم داشتمشون.
فقط یک سوال در مورد GRE. آیا برای پذیرش گرفتن در تمام رشته‌ها این مدرک مورد نیازه؟ مثلن من قصد دارم در رشته‌ی جامعه شناسی جنسیت یا انسان‌شناسی ادامه‌ی تحصیل بدم، باید نمره‌ی GRE داشته باشم یا نمره‌ی این امتحان رو فقط کسانی‌که می‌خوان تو رشته‌های مهندسی ادامه تحصیل بدن، لازم دارند؟


نویسنده: بابک
شنبه 29 اردیبهشت1386 ساعت: 10:50
هر دانشگاهی و هر دپارتمانی قانون مخصوص خودش رو در مورد گرفتن GRE داره که توی قسمت GRE بیشتر توضیح دادم. حتی حداقل نمره مورد نیاز در هر بخش امتحان هم از دانشگاه تا دانشگاه دیگه فرق میکنه. معمولاً خیلی ها میترسن از این امتحان اما مسئله اینه که این امتحان مثل کنکور رقابتی نیست! هر کسی که حد نصاب رو کسب کنه معمولاً پذیرش رو میگیره. گاهی هم Statement of purpose می تونه تاثیر گذار باشه.


نویسنده: نیوشا
جمعه 18 خرداد1386 ساعت: 11:55
ببخشید می خواستم بپرسم دانشگاههای "هاروارد" و "ام آی تی" به افراد دیپلمه بورس تحصیلی می دن یا نه ؟چون شنیده بودم پاییز سالی که افراد وارد پیش دانشگاهی می شن می تونن 4 تا امتحان بدن (2 تا مربوط به زبان-یکی برای یک درس اختصاصی-یکی هم برای رشته ی تحصیلی مورد نظر) و اگه این امتحانا رو خوب بدن و امتیازات دیگه ای هم داشته باشن(مثلا المپیادی باشن یا معدلشون خوب باشه یا ...) بهشون بورس تحصیلی تعلق می گیره.می خواستم بدونم اگه چنین بورسی وجود داره دقیقا شرایطش چه جوریه چون متاسفانه من هنوز زبانم انقدر خوب نیست که بتونم سایتای انگلیسی رو بخونم.


نویسنده: بابک
یکشنبه 20 خرداد1386 ساعت: 10:39
نیوشا:
متأسفانه اطلاعات من در مورد پذیرش دانشجوی لیسانس (undergrad student) بسیار کم هست. بهترین اطلاعات را در سایت انجمن دانشجویان ایرانی MIT می توانید پیدا کنید:


توجه داشته باشید که هر دانشگاهی هم برای پذیرش قوانین مربوط به خودش را داره. برای دانشگاه MIT این قسمت (بخصوص شماره های 6 و 9 بالای صفحه) را هم مطالعه کنید: http://www.mitadmissions.org/topics/apply/international_applicants_helpful_tips/index.shtml

برای دانشگاه هاروارد هم مطالب مربوط به ستون سمت چپ این صفحه را: http://www.admissions.college.harvard.edu/prospective/index.html
http://web.mit.edu/persian/www/RESOURCES/apply_undergrad.pdf


نویسنده: mehrdad
سه شنبه 29 خرداد1386 ساعت: 11:0
سلام آقا بابک خسته نباشی
يه سؤال داشتم که جوابش برام خيلی خيلی مهمه اگه لطف کنی جوابمو بدی خيلی ممنونت ميشم
ميخواستم ازت بپرسم من که تونستم به کمک خدا تو کنکور پارسال رشته انسانی رتبه 2 بيارم
ميتونم آز 1 دانشگاهه خوب
برايه ليسانس بورسيه بگيرم يا نه اگه ميتونم شرايطش چيه؟
من الان دارم دو تا رشته حقوق و اقتصاد با هم ميخونم اگه بورس بگيرم
بايد 1 رشته بخونم يا ميتونم دو تاشو با هم بخونم اگه کمکم کنی خيلی ممنونت ميشم
مرسی


نویسنده: بابک
چهارشنبه 30 خرداد1386 ساعت: 0:10
همانطور که گفته ام، اطلاعات من در مورد ادامه تحصیل در مقطع لیسانس ضعیف است. اما اصولاً هیچ کاری نشد ندارد. این که به چه قیمتی، بحث دیگه ای هست! یک توصیه کلی و شخصی من این است که به دلایل مختلف سعی کنید بعد از گرفتن لیسانس در ایران، به خارج از کشور برید. چه از لحاظ هزینه، چه گرفتن پذیرش، چه افزایش توانایی ها، چه تعامل با محیط جدید، چه گرفتن ویزا و خیلی چیزهای دیگر بهترین کار کسب مدرک لیسانس و بالاتر در ایران است. وقتی برای گرفتن ویزا به سفارت می روید باید شرایطی داشته باشید که ثابت کند 1- قابلیتهای زیادی دارید 2-می توانید از پس هزینه تحصیل بر آیید 3- بعد از کسب مدرک به کشور خود بر می گردید.
با این حال اگر می خواهید که حتماً و "به هر قیمتی" بیایید، می توانید قسمتی از مطالبی که در وبسایت دانشجویان MIT در مورد پذیرش برای undergrads آورده شده را مطالعه کنید.
امکان گرفتن دو رشته (major) در خیلی از شرایط وجود دارد و بسیاری از دانشجویان آمریکایی این کار را می کنند. ولی باید توجه داشته باشید که رشته حقوق رشته ای ست که از لحاظ ماهیت مطالب در دو کشور آمریکا و ایران تفاوت دارد. در ضمن جزو رشته های تخصصی (professional) محسوب می شود که سالانه هزینه بسیار گزافی می برد.
با این حال رشته اقتصاد آینده خوبی در اینجا دارد. تأکید می کنم که بسیاری از مطالب در سایت دانشجویان ایرانی MIT آورده شده است.


نویسنده: mehrdad
چهارشنبه 30 خرداد1386 ساعت: 4:14
mer30 man khoondam pdf undergraduate haro vali dar bare rotbehaye tak raghamie konkur hichi naneveshte bood


نویسنده: اشکان
چهارشنبه 30 خرداد1386 ساعت: 5:33
سلام
شما گفتید که برای ویزا امریکا رفتید ترکیه یا قبرس
ما فرض میکنیم که رفتی ترکیه.
سوالم این بود که چطور رفتی ترکیه ایا از راه قاچاق یا از طریق ویزای توریستی؟
لطفا راهنماییم کنید.
متشکرم


نویسنده: بابک
چهارشنبه 30 خرداد1386 ساعت: 15:59
مهرداد: در مورد رتبه ای که داری و امکان کسب پذیرش می توانی به دپارتمان دانشگاه مربوطه ایمیل بزنی و سوال کنی. بهر صورت نوشتن چنین رتبه ای علاوه بر موفقیتها، تجربیات و مقالات دیگر در CV تأثیرگذار خواهد بود.

اشکان: اگر پاسپورت معتبر داشته باشی، برای مسافرت به بعضی کشورهای همسایه مانند ترکیه نیاز به دریافت ویزا نیست، برای بقیه هم می توانی ویزای توریستی بگیری. اطلاعات بیشتر را می توانی از آژانسهای مسافرتی بپرسی.


نویسنده: mehrdad
یکشنبه 10 تیر1386 ساعت: 16:14
سلام من متوجه نشدم یعنی چی باید بعد از تموم شدن تحصیل باید برگردیم؟ نمیتونیم بمونیم؟ شدنی هست؟ در چه صورتی میتونیم بمونیم؟


نویسنده: محسن
پنجشنبه 14 تیر1386 ساعت: 2:19
سلام
شاید نتونی تصور کنی این مطلبی که نوشتی برای من چقدر به درد خورد. واقعا ممنونم. چقدر خوبه که آدما تجربیاتشون رو فراموش نکنند و به دیگران در حل مشکلات مشابه کمک میکنند.
همه میخوان از ایران برن آمریکا. من علاقه ای برای زندگی در اونجا تو خودم نمی بینم. فکر می کنی اگر بتونم خودم رو برسونم به اونجا واقعا محیط اونقدر برام جذاب هست که بتونه نگهم داره؟
من دانش آموز بسیار بدی بودم شاید به همین خاطر اینقدر شوق علم تو وجودم ایجاد شده. پیشرفتم واقعا زییاد بوده. اما از معدلم میترسم. برای آدمی با معدل لیسانس حدودا 12 امیدی برای کسب پذیرش هست؟ این سابقه چقدر میتونه من رو عقب بندازه؟


نویسنده: بابک
سه شنبه 19 تیر1386 ساعت: 17:36
مهرداد: سفارت در صورتی ویزا صادر خواهد کرد که فکر کند بر می گردی مگر اینکه کسی موفقیت های زیادی داشته باشد. حتی اگر می خواهی بمانی نباید در رفتارت در سفارت نمایان باشد. امکان ماندن هم به هزار و یک دلیل بر می گردد! اگر با کسی در رشته خودت که در آمریکا هست مشورت کنی بهتر است.

محسن: من نمی توانم در مورد جذاب بودن اینجا در چشم "شما" نظری بدهم! حتی به نظر من جذاب بودن برای ماندن دلیل کافی نیست.
معدل کم را می توانی با نمرات زبان و GRE و نامه "هدف شخصی" محکم جبرانش کنی. بعید نیست اگر همین حرفهایی که اینجا نوشتی را در statement of purpose بنویسی بتوانی پذیرش بگیری. خوبی اینجا این است که به آنچه که می خواهی بشوی بیشتر اهمیت می دهند تا آنچه که بودی!


نویسنده: مجيد
پنجشنبه 4 مرداد1386 ساعت: 7:54
تشكر فراوان از جمع آوري دقيق و صريح اطلاعات
دانشجويان ايراني واقعا نياز به اين اطلاعات دارند


نویسنده: امید
چهارشنبه 10 مرداد1386 ساعت: 14:26
از این همه اطلاعات مفید واقعا ممنونم
یک سوال دارم:کسانی که مدرک لیسانس دانشگاه آزاد شهرستانی مانند ارومیه را دارند شانسی برای پذیرش در دانشگاههای خوب (مثل stanford) دارند؟من چون در کنکور ضعیف بودم (مخصوصا عربی و اینا) آزاد قبول شدم اما حالا تو رشته خودم سطح علمی خیلی خوبی دارم.


نویسنده: بابک
جمعه 12 مرداد1386 ساعت: 0:53
امید: جواب شما شبیه همان است که برای "محسن" نوشتم.


نویسنده: فاطیما
چهارشنبه 17 مرداد1386 ساعت: 9:11
سلام!میخواستم از صمیم قلب ازتون تشکر کنم. دیدن آدمایی مثل شما که برای انتقال تجربه هاشون به دیگران خالصانه وقت میذارن آدمو به زندگی امیدوار میکنه..موفق باشید


نویسنده: فاطیما
چهارشنبه 17 مرداد1386 ساعت: 9:22
یه سوال هم دارم که اگه جواب بدین ممنون میشم: اگر من بتوانم پذیرش بگیرم،همسرم هم میتونه با من بیاد؟یعنی برای گرفتن ویزا لازمه که هر دو پذیرش داشته باشیم؟


نویسنده: بابک
چهارشنبه 17 مرداد1386 ساعت: 9:57
اتفاقاً چون هیچ تضمینی نیست که هر دو بتوانید از یک دانشگاه پذیرش بگیرید شاید بهتر باشد (و ساده تر است) که همسرتان پس از ورود به آمریکا از همان دانشگاه پذیرش بگیرد.
وقتی که برای یک دانشجو ویزای F-1 صادر می شود برای همسر غیر دانشجو ویزای F-2 صادر خواهد شد. جزئیات را می توانید در "قسمت ویزای دانشجویی" و وبسایت دانشگاهها مطالعه فرمایید.


نویسنده: اذین
یکشنبه 28 مرداد1386 ساعت: 5:38
سلام به عنوان یک مرد ایرونی باید بگم بابک.بابک عزیزم موفق باشی من مدرکم دیپلم هست میخوام برم امریکا وبرای رفتنم هم جونمم میدم یکی از ارزوهام هست میخوام اطلاعاتم بیشتر بشه گفته بودی اگگه مقاله بنویسی برای دانشگاههای معتبر اگر پذیرفته شوید براتون دعوت نامه میادعزیزم سایت های یکه گذاشتی همش به زبان انگلیسی هست ...اگه میل استاد دانشگاهی که بتونم براشس مقاله ای بنویسم وبفرستم ...میشه شماره تلفنترو برام بزاری کار مهمی باهات دارم


نویسنده: مهدی
پنجشنبه 1 شهریور1386 ساعت: 8:55
سلام بابک عزیز منم به نوبه ی خودم از لطفی که داشتی ممنونم ، یه سوال داشتم که پاسخش خیلی کمکم میکنه و اون اینکه بعد از گرفتن نمره ی تافل مراحل بعدی پله به پله چیه و برای هر مرحله به کجا باید مراجعه کنم البته توضیحات کامل بود ولی بازم یه کم سر در گمم که پله پله و از کجا باید اقدام کنم ، بازم تشکر .


نویسنده: بابک
شنبه 3 شهریور1386 ساعت: 11:54
آذین: حرکت در زندگی جان دادن نمی خواهد تلاش و همت می خواهد! همان قدر که پشتکار می خواهد انعطاف پذیری هم می خواهد. وقتی می توانید مقاله بنویسید که زبان انگلیسی بدانید و در سطح دانشگاهی تحقیقی انجام بدهید و آن را در یکی از مقالات خارجی چاپ کنید. مفهوم "دعوت نامه" در اینجا یعنی اینکه خیلی ساده می گویند که شما می توانید برای تحصیل در دانشگاه تقاضا دهید اما مسلما باید شرایطی را مانند بقیه دانشجویان داشته باشید.
به همین دلیل مطالبی که اینجا ارائه داده ام برای دانشجویانی ست که می خواهند در سطح فوق لیسانس و یا دکترا تحصیل کنند.

مهدی: سوال خوبی بود! فقط همین قدر بگویم که وقتی من خواستم شروع کنم بسیاری از منابعی که اینجا گذاشته ام را 4-5 بار خواندم و مراحل را در ذهن خودم چیدم تا بتوانم بر اساس توانایی های خودم برنامه ریزی کنم. برنامه ریزی درسی یک فرایند وابسته به شخصیت و توانایی های شخصی ست و از یک فرد تا فرد دیگر تفاوت دارد. مثلا من بیشتر برای GRE برنامه ریزی کردم که خود بخود زبانم را هم در سطح تافل تقویت کرد. یا اینکه بجای اینکه مرحله مرحله پیش بروم بصورت موازی (تماس با اساتید و خواندن برای امتحانات) عمل کردم.
مسلما بعد از یکبار خواندن این همه مطلب، سردرگم خواهید بود. نیاز دارید که مطالب را (بخصوص راهنمای فارسی دانشجویان MIT) چندبار بخوانید. چون سیستم آموزشی آمریکا کمی متفاوت است.


نویسنده: سعید
سه شنبه 6 شهریور1386 ساعت: 13:41
بسیار ممنونم!


نویسنده: محمود ساکی
شنبه 24 شهریور1386 ساعت: 3:54
سلام:
کارتون علی بود فکر نمیکنم که نیازی به مراجعه بجای دیگه داشنه باشم .هر چی
میخواستم پیدا کردم.ممنون


نویسنده: بابک
شنبه 24 شهریور1386 ساعت: 12:32
پویا: واقعاً نمی توانم برای سوالت جواب قطعی بدهم چون در مورد کسب پذیرش برای دوره لیسانس (undergrad) اطلاعاتی ندارم. با این حال دریافت پذیرش دانشگاهی یا حتی بورس تحصیلی برای مقاطع دکترا هم دلیلی بر صدور قطعی ویزا نیست!


نویسنده: علی
دوشنبه 9 مهر1386 ساعت: 7:34
متشکرم


نویسنده: حمید
چهارشنبه 11 مهر1386 ساعت: 18:5
سلام
از اطلاعات مفید و بجای شما بسیار ممنونم
اما یه نکته ای که (شاید) از قلمتون افتاده بود اینه که ما متقاضیان پذیرش. بورس و اقامت در آمرکا مشکل سربازی رو چیکار کنیم ؟ چه برای رفتن به ترکیه جهت اخذ ویزا یا رفتن و ماندن در آمریکا
در پایان یه درخواست از نظر شما غیر ممکن دارم و اون اینه که شماره تلفونتو بدی من و شما مطمئنیم که خیلی کار راه انداز است (بین خودمون میمونه)


نویسنده: بابک
چهارشنبه 11 مهر1386 ساعت: 21:0
حمید: در اینجا به مطالبی اشاره کردم که به آنچه که در آمریکا می گذرد مربوط می شود. در شرایطی که قوانین سریع عوض می شوند، پرداختن به آنها بی ثمر خواهد بود. به همان اندازه که پرداختن به مسائلی مثل چگونگی گرفتن ویزا - که قانون ثابتی ندارد - بی معنی ست.
درخواست شما - همان گونه که اشاره فرمودید - متأسفانه غیر ممکن است. حتی استاد راهنمایم هم شماره تلفن مرا ندارد!


نویسنده: سمیرا
شنبه 14 مهر1386 ساعت: 10:5
poste be in jaame`i cheraa dar mored e nahveye ersaal e madaarek(TNT yaaDHL yaa...) tozihi nadaare?dar morede pardaakht baa cart-haaye etebaari ham hichi tozihi nadaadin!mishe dar in mavaared ham ettelaa`aat-etoon ro ghesmat konid?


نویسنده: بابک
دوشنبه 23 مهر1386 ساعت: 21:34
سمیرا: فرض من این بود که اولاً در حالیکه فایلهایی که به آنها لینک داده ام در مورد ارسال مدارک توضیح داده اند، نوشتن در این مورد نیازی ندارد. دوم اینکه اگر کسی TNT را نشناسد DHL را حتماً می شناسد. سوم اینکه ترجیح داده ام بطور مستقیم تبلیغات جایی را نکنم وگرنه کلاسهای تافل و GRE و غیره و غیره هم به لیست تقاضاها اضافه می شدند و بعد غیر انتفاعی بودن این مطالب معنایش را از دست می داد!

تا آنجا که می دانم پرداخت برای دانشگاهها معمولاً توسط اقوام یا دوستان کسانی صورت می گیرد که کسی را در خارج از کشور دارند (من هم از دوستم خواستم که برایم پرداخت کند). از بچه هایی که تازه آمدند هم پرس و جو کردم اما متأسفانه راه بهتری وجود ندارد.


نویسنده: kkkp
شنبه 19 آبان1386 ساعت: 9:45
hey pesar to ma'rekeee kaaremoon kheili raah oftaad mano yesri az baro bache UT dasteto miboosim


نویسنده: مهران
چهارشنبه 30 آبان1386 ساعت: 8:22
سلام. خیلی ممنون بابت تمامی مطالب قشنگت.2 تا سوال :

2- اگه مدرک لیسانستو از ایران بگیری راحت تر پذیزش میشی یا کشور هایی مثل هند و اوکراین ؟
1- من شنیده بودم که توی دانشگاه های اونجا در مدت 6 ماه زبان رو بهت یاد میدن. البته اونقدری که بتونی باهاش سر کلاس بشینی و مطالب اساتید رو بفهمی . آیا درسته؟


نویسنده: بابک
چهارشنبه 30 آبان1386 ساعت: 13:11
1- الف) به نظر من - و به نظر ایرانی هایی که اینجا استاد دانشگاه هستند - حتی اگر کسی سیتیزن آمریکا هست ولی زبانش روان نیست بهتر است زبان را یاد بگیرد بعد بیاید. مشکل کسی که اینجاست فقط یاد گرفتن زبان نیست، بلکه ارتباط با محیط است. زبان هم مهمترین وسیله ارتباطی ست که اگر کسی نداند چه از لحاظ مالی چه زمانی و چه روحی متحمل زیانهای فراوان خواهد شد.


2- نمی توانم بطور قطع جواب این سوال را بدهم. فقط می توانم بگویم که 95% ایرانی هایی که اینجا می شناسم مدارکشان را از ایران گرفته اند و 5% بقیه از اروپا یا آمریکا.
1- ب) فرض دانشگاه و سفارت این است که کسی که به قصد ادامه تحصیل می آید، زبانش در حد قابل قبول است. یعنی اگر امتحان مربوطه را بدهد حداقل نمره لازم را کسب می کند. پس یک فرد در صورتی ویزا می گیرد که پذیرش قطعی دانشگاه را داشته باشد و دانشگاه هم در صورتی پذیرش می دهد که فرد نمره زبان را داشته باشد. 1- ج) یک سری کلاسها برای "بهبود" نوشتن و مکالمه دانشجویانی که پذیرش گرفته اند وجود دارد. اما بالاخره حداقل نمره را باید برای کسب پذیرش داشته باشید. به نظر من برای کسی که واقعاً می خواهد از زندگی اش لذت ببرد، همان بهتر که قبل از آمدن تلاش خودش را بکند. این روزها دانستن یک زبان هم کم است!


نویسنده: فروغ
چهارشنبه 21 آذر1386 ساعت: 5:58
سلام تشکر می کنم از مطالبتون
اگه ممكنه من رو راهنمايي كنيد
من قصد گرفتن پذیرش از دانشگاههای امریکا رو دارم تقريبا براي دو سال آينده برنامه ريزي مي كنم فعلا فقط زبان مي خونم اما نمي دونم دقيقا چه كارهاي ديگه اي رو لازمه كه انجام بدم و اينكه چه رشته هايي اونجا بيشتر برد داره (در كل) و كدوم رشته ها براي ادامه تحصيل در امريكا بهتر هستند ؟
من 19 سالمه كامپيوتر مي خونم سابقه علمي خوبي هم دارم جوابي كه به سوال دومم ميديد در انتخاب رشته دوم من موثر خواهد بود‍ ، مرسي.


نویسنده: بابک
چهارشنبه 21 آذر1386 ساعت: 11:3
فروغ: تقریباً همه چیزهایی که نیاز هست را در همین پست نوشته ام یا به آن لینک داده‌ام. بعضی چیزهای دیگر هم هست که خودتان در طول تحصیل یاد خواهید گرفت مانند مهارت‌های تخصصی که نیاز دارید. ادر مورد رشته تحصیلی خواندن پست "کمیاب و پربار" ( http://inusa.blogfa.com/post-62.aspx ) را توصیه کنم.


نویسنده: آنا
یکشنبه 23 دی1386 ساعت: 9:10
هی سلام.
از وبلاگ فوق العادتون ممنونم. خیلی اطلاعات مفیدی توش داره

۴۴ نظر:

  1. من یک سوال داشتم که ازشما خواهش می کنم که بهم جواب بدین.شرایط پذیرش دانشگاه های اونجا برای کسی که لیسانس موسیقی داره چطوره؟چون شنیدم خیلی سخته.هزینش چطور؟ ممنون.

    پاسخحذف
  2. متاسفانه من در مورد جزییات شرایط رشته‌های تحصیلی اطلاعی ندارم. معمولاً شرایط هر دانشگاه با دانشگاه دیگر هم متفاوت است. بهترین توصیه من (که البته وقت گیر هم هست) بررسی وبسایتهای دانشگاه، تماس با هر دانشگاه و سوال از جزییات است. وقتی من برای پیدا کردن رشته دانشگاهی تلاش می کردم هم مجبور بودم تمام این کارها را انجام دهم.

    پاسخحذف
  3. شاید ندونی اما این صفحه خیلی به من امید میده.
    2سال پیش اولین بار دیدمش توی نا امیدی خیلی بهم روحیه داد.
    بابتش همیشه ازت ممنونم.
    دعا میکنم که موفقیتهای بیشتری کسب کنی چون فردی هستی که لیاقت و ظرفیتش رو داری.

    پاسخحذف
  4. شاید ندونی اما این صفحه خیلی به من امید میده.
    2سال پیش اولین بار دیدمش توی نا امیدی خیلی بهم روحیه داد.
    بابتش همیشه ازت ممنونم.
    دعا میکنم که موفقیتهای بیشتری کسب کنی چون فردی هستی که لیاقت و ظرفیتش رو داری.

    پاسخحذف
  5. آیا برای کسانی که ویزای تحصیلی می گیرند محدودیت هایی برای مسافرت به ایران وجود دارد؟ در صورت استفاده از بورس چطور؟
    ممنون از اطلاعات خوبتون

    پاسخحذف
  6. salam
    az zahmataee keh bara gerdavary e inhameh et'tela'at keshidy nemisheh haminjory khoshk o khaly tashak'or kard
    man mikham bara pesaram keh sal e aval e dabirestaneh pazeeresh begiram chi kar bayad bokonam?
    komakam mikonid?
    mamnoon
    faridzzz@yahoo.com

    پاسخحذف
  7. در مورد پذیرش در دوره های لیسانس اطلاعی ندارم. مجموعه اطلاعات من هم از آنچه که در اینجا نوشته ام بیشتر نیست.

    تنها محدودیت برای دارندگان ویزای دانشجویی (یا هر ویزای غیر مهاجرتی دیگر) این است که با آن یک بار حق ورود به آمریکا را دارند و در صورت خروج از آمریکا باید دوباره برای گرفتن ویزا برای ورود به آمریکا تقاضا کنند.

    اکیدا توصیه می کنم وبسایت های دانشگاههای مورد نظر را در مورد پذیرش را رشته تحصیلی بخوانید و در صورت سوال با آنها تماس بگیرید.

    پاسخحذف
  8. سلام بر شما
    سال میلادی جدید را به شما تبریک می گم و امیدوارم تعطیلات خوبی در پیش داشته باشید، چند سوال داشتم:
    1-چه امکاناتی در اختیار TA،RA، یا fellowship ها قرار می دهند؟ نحوه این کمک های مالی و غیر مالی چگونه است؟
    2- معدل لیسانس من 15.25 شده و الآن مشغول به تحصیل در فوق هستم. معدل چه قدر مهمه؟ من شانسی برای کسب پذیرش دانشگاه های معتبر دارم؟ آیا ارائه مقاله علمی الزامی است؟
    ممنونم

    پاسخحذف
  9. شرایط مذکور برای هر دانشگاهی متفاوت است. باید با دانشگاه مورد نظر خود تماس گرفته و سوالات خود را از آنها بپرسید.

    پاسخحذف
  10. سلام اقای بابک بابت مطالب مفیدتون واقعا ممنونم.دانشجوی دکترای عمومی داروسازی دانشگاه تهرانم.میخوام برای گرفتن پذیرش از دانشگاههای امریکا برای مقطع phdاقدام کنم.مشکل اولم اینه که حتی نمیدونم چه دانشگاهی یا حتی چه شهری؟ لطفا کمکم کنید.مرسی

    پاسخحذف
  11. اینکه از کجا پذیرش بگیرید نیاز به تلاش خودتان و جستجوی بیشتر اینترنت دارد. «انتخاب» وابسته به شخص است و حتی موقعی که من برای اینجا تلاش می‌کردم کسی نمی توانست بگوید که آیا راهم درست است یا نه! شاید کسب اطلاعات بیشتر از اینترنت در مورد سیستم آموزش و کار در امریکا به شما کمک کند. متاسفانه بیشتر از همه مطالبی که در این پست گذاشته ام کمک دیگری نمی توانم بکنم.

    پاسخحذف
  12. سلام.
    دارم فوق میخونم میشه گفت کنترله! میخوام بیام اونور واسه دکترا. با یه خانم تازه اشنا شدم که زیاد اهل دکترا نیست. با فوق سازه های دریایی میخواد ترک تحصیل کنه!!! اونم میگه هر جا بری منم میام.!!!!! میخوام ببینم میشه با هم بیایم اونور من درس بخونمو اون نخونه و خوب زندگی کنیم؟ منظورم پول و شرایط مادی هستش

    پاسخحذف
  13. اگر نوشته هایم را دوباره بخوانید، توضیح داده ام که آمدن یا نیامدن یک تصمیم شخصی ست! نه من و نه هیچ کس دیگر نمی تواند و نباید برای کس دیگری تصمیم بگیرد.

    پاسخحذف
  14. سلام
    از نوشته هاتون فهمیدم آدمی هستین که فکر می کنین،به همه چیز.واسم جالب بود که کتاب از حال خوب به حال بد رو خوندین،مگه شما آدمای موفق و باهوش هم حالتون بد میشه؟!من یه آدم با هوش متوسطم.لیسانس برق دارم و سر کار میرم.متاسفانه اینجا هیج جوری نمی تونم پیشرفت کنم حداقل یکی از مشکلات بزرگم خانم بودنمه.بهر حال با آیلتس 6.5 و جی آر ای 710 و معدل 14 واسه خیلی جاها اقدام کردم و چون همه چیم متوسط بود هیچ جا به من پذیرش نداد.دیگه خیلی ناامید شدم از همه چیز این زندگی.متاسفم که مشکلاتم رو براتون میگم امامن واقعا دیگه هیچ راهی نمی بینم که بتونم مثل یه آدم زنده فعالیت کنم.اینجا،سر کار همه مردن،همه در حال گیم بازی کردن وغیبت کردن هستن.حتی وقتی مطالعه میکنی هم توبیخت میکنن.میدونم باورش سخته ولی جکار میشه کرد وقتی تا ساعت 4 تو یه همچین جایی زندانی هستی؟ تازگی ها به این نتیجه رسیدم که فکر کردن راجع به زندگی رو کلا بذارم کنار.انگار اونایی که اصلا فکر نمی کنن موفق ترن. اما شما واقعا آدم جالبی هستین.جدی میگم.بعد از مدتها دیئن یه آدم اینطوری واقعا منو برمیگردونه به حال و هوای آدم واقعی بودن.آخه منم میخواستم یه آدم موفق و خوب بشم و به دیگران کمک و راهنمایی کنم اما حالا این فقط بقیه هستن که منو نصیحت میکنن: که اینقدر فکر نکن بی خیال، زندگی همینهو...شما چی میگی؟یه بازنده میتونه چیکار کنه؟خواهش میکنم جوابمو بده

    پاسخحذف
  15. خوش بینی یعنی وقتی که درزی در دیوار هست به نوری که از آن میاید نگاه کنی. خودشناسی یعنی بدانی از زندگی چه می‌خواهی. پشتکار یعنی وقتی که به نظر می‌رسد راهی برای جلو رفتن نیست از راه دیگری جلو بروی. دنیای واقعی یعنی بجای اینکه تمام انرژی را به خیالات و چرا چنین نیست و چنان هست بگذرانی، عمل کنی. پیشرفت یعنی باور کنی که هر عملی و هر حرکتی یک قدم به جلو ست حتی اگر گمان می‌کنی که در راستای اهدافت نیست. و اگر به همه اینها باور داشته باشید، «بازنده» دیگر مفهومی نخواهد داشت.

    پاسخحذف
  16. خیلی قشنگه،اما نمیدونم میتونم واقعی شون کنم یا نه؟حداقل امیدوارم میکنه که فکر کنم اگه تا بحال هر کاری کردم و نتیجه ای نداده،بیهوده نبوده.(شاید ندونید چقدر برام مهمه که حس کنم وقتمو تلف نکردم حتی اگه به جایی نرسیدم)براتون آرزوی موفقیت می کنم چون به قول همین بچه های بالا به نظر من هم شما ظرفیت این موفق بودن رو دارین.اگه میشه اسم یه کتاب رو که وقتی خیلی ناامید بودین خوندین و خیلی به شما کمک کرد رو بنویسیسن.در ضمن شما نوشتین آمریکاییها به اون چیزی که هستین خیلی توجه نمی کنن به اون چیزی که می خواین بشین توجه می کنن!کاش می تونستم بگم منم به این نتیجه رسیدم!چون اونا اصلا به من فرصت ندادن که نشون بدم واقعا می خوام یه انسان مفید باشم!به هر حال ممنونم که حرفای تلخ منو می خونین و تحمل می کنین.

    پاسخحذف
  17. بیشتر وقتها وقتی که به مشکلی بر می‌خورم، می‌نویسم. نوشتن کمک می‌کند که فکرمان منظم شود. فکر منظم بالاخره راه را می‌یابد.

    پاسخحذف
  18. سلام
    من لیسانس هنر دارم معدلم پایینه 13.5.دارم فوق می خونم.اگه دوباره برا فوق پذیرش بگیرم مزیتی نداره ابن فوق من؟ به خاطره این معدله ؟؟؟
    رشته ی مدنظر نه اینجا هست نه اونجا دکترا داره. نگی چه اسکوله ابن

    پاسخحذف
  19. بسته به دانشگاه و رشته مورد نظر، معدل و بقیه نمرات مورد قبول متفاوت اند.

    پاسخحذف
  20. سلام آقا بابک
    قبل از هر چیز از نوشته های مبسوط و جالبی که نوشته بودی ممنون.
    من سه تا مشکل دارم که امیدوارم شما بتونید راهنماییم کنید:

    1- من شرایط درسیم خوب بوده،یعنی جزو دانشجوهای خوب دانشگاه بودم. مدرک فوق لیشانس مهندسی برق از دانشگاه شیراز دارم.
    سطح زبان انگلیسیم متوسط مایل به خوبه ولی هنوز جی آر ای و تافل اکتحان نداده ام...معدل کارشناسی ارشدم حدود 50/18 و 1 مقاله ISI (سال 2010) و 3-2 تا مقاله کنفرانس خارج کشور (مقاله های بعد از سال 2007) دارم ...البته حدود 4 سال پیش درسم تموم شد و بعد از سربازی هم مشغول به تدریس شده ام...و بجز سابقه تدریس، سابقه کاری زیادی ندارم. سنم حدود 31 است.
    بنظر شما با توجه به این سابقه میتونم توی یه دانشگاه تاپ بورس دکترا بگیرم؟


    2- با توجه به سن من، دانشگاه های آمریکا اصولا تا چه سنی به متقاضیان بورس دکتری بخوبی بورس میدهند؟


    3- با وجود شرایطی که دارم و با توجه به اینکه تمکن مالیم هم خوب هست...شما به من پیشنهاد میکنید که بورس تحصیلی دکتری بگیرم و برای تحصیل برم خارج از کشور...یا اینکه توی ایران ادامه تحصیل بدم؟ این مورد جوابش برام خیلی مهمه. چون واقعا بین رفتن از ایران و موندن توی ایران سرگردون مونده ام.

    پاسخحذف
  21. با سلام
    ۱- بسته به دانشگاه و استاد راهنما دارد. تا وقتی که اقدامی نکرده اید نمی توان نظری داد.
    ۲- من محدودیت سنی ندیده ام.
    ۳- مهمترین لحظات زندگی زمانهایی هستند که تصمیم می‌گیریم. فرآیند تصمیم گرفتن ما را نسبت به خود و نسبت به آنچه که می‌خواهیم مسولیت پذیر می کند. اینکه بمانید یا بیایید یک تصمیم شخصی ست (همانطور که در گوشه و کنار وبلاگم هم گفته ام). راه خود را خود باید بیابید.
    پیروز باشید

    پاسخحذف
  22. بابک جان واقعامطالبت مفید هستند و برای فردی مثل من که در شرایط سخت تصمیمگیریه و مدام در حال سبک سنگین کردن شرایطه خیلی میتونه تاثیر گذار باشه. ایشالا سر فرصت قصد دارم یکم از وقت با ارزشتو بگیرم و یکسری راهنمایی ازت بخوام
    با تشکر

    پاسخحذف
  23. سلام ازاطلاعات مفیدی که نیازمندصرف زمان زیادی بوده است ممنونم. جالبترین قسمت، مطلبی بود که راجع به فلسفه زندگی در قسمت قصه سفر نوشته بودی.

    پاسخحذف
  24. Sharp tools make good work.

    -----------------------------------
    Stanford

    پاسخحذف
  25. سلام بابک جان
    من دانشجوی مستر تو فرانسه ام ولی دوست دارم برای دکترا و تز واسه آمریکا اقدام کنم . سوال اولم این است که آیا تو دوران تز بهت حقوق می دهند چون اینجا به دانشجویان تز حقوق می دهند و اینکه دقیقا تو چه ماهی من باید برای پیدا کردن تز به استادا ایمیل بزنم ودنبالش باشم . ممنون می شم اگه راهنماییم کنی

    پاسخحذف
  26. سلام
    سیستم اروپا با امریکا تفاوت دارد. اینجا صرفا برای انجام دادن تز دکترا حقوقی نمی‌دهند. اما خیلی ها روی پروژه های تحقیقاتی استاد خود کار می کنند (GRA) به این ترتیب هم حقوق میگیرند و هم تز خود را انجام داده اند. متن را که دوباره بخوانید اشاره کرده ام که دو راه دیگر از طریق درس دادن (GTA) و گرفتن بورس تحصیلی هستند. به طور کلی بخاطر سیستم اقتصاد امریکا (کپتالیسم) رقابت برای یافتن چنین فرصت هایی سخت تر است.
    زمان خاصی برای شروع کردن وجود ندارد! باید با استاد مربوطه تماس بگیرید و یا تاریخ های مهم دانشگاه مربوطه را از وبسایتشان پیدا کنید. تاریخ ها از هر دانشگاه تا دانشگاه دیگر متفاوت است.

    پاسخحذف
  27. مطالب پست شما عالی است.اما مشکل بزرگ من،با معدل 14 در مقطع لیسانس فارغ التحصیل شدم و چون قصد ادامه تحصیل در امریکا را دااشتم سعی کردم در دانشگاه معتبری برای ارشد درس بخوانم.حالا دانشجوی کارشناسی ارشد امیرکبیر هستم ولی بدون پایان نامه.واقعا متعجبم که چرا این اشتباه را کردم اونم توی رشته مهندسی!هیچ اطلاعاتی درباره ادامه تحصیل در دکترا بدون داشتن پایان نامه پیدا نمیکنم.فقط ذکر کرده اند که در امریکا از این افراد برای بازارکار استفاده میشه.اعتماد به نفس ندارم حتی امتحان تافلم را بدم.شما اطلاعی دارید؟ایا درسته که میگند پایان نامه در انگلیس 3 واحدیه و انها مجبورند دوره mphileبگذرانند؟اصلا چی هست؟

    پاسخحذف
  28. چرا جواب پست منو نمیدی؟ار بس بهت سر زدم امار بازدیدت بالا رفته تو رو خدا جواب بده

    پاسخحذف
  29. در بعضی رشته های اینجا هم دانشجویان بجای انجام تحقیق در قالب پایان نامه فقط یک امتحان جامع را می گذرانند و در مرحله دکترا می توانند تحقیق انجام دهند. برای بیشتر استادان حاصل کار پایان نامه یعنی مقاله چاپ شده مهمتر است تا خود پایان نامه. بهتر است موضوع را با استاد مورد نظر در میان بگذارید. قوانین دانشگاهها بسیار متنوع است. حتی در یک دانشگاه از یک دپارتمان تا دپارتمان دیگر قوانین متفاوتی وجود دارد و تنها راه پرس و جو از دپارتمان مزبور یا استاد شاغل در آن دپارتمان است.
    در مورد تحصیلات در انگلیس و دوره mphile اطلاعی ندارم.

    پاسخحذف
  30. Babk jan salam
    Man parsa hastam ke emsma in akhre matne shoma oamde.alabte man dg webloga nadaram.zemen tashakor chand bare az zahmatet va matalebe ghashanget(besyar besyar por mohtavast) man jedan estefade mikonam va feiz miabaram....
    ye ghesmat az matalebet ke link dadi linkhash kharabe (in ghesmat ke be webloge ghablit rabt peida mikone)tajrobehaie toeflet dar sal 84 va....
    onha linkesh kharabe va kar nemikone
    man ghadima on ro save dashatam ama pak shod moatsefane shidid lazemshon daram mamnon misham dorostesh koni
    ba ehteram
    Parsa

    پاسخحذف
  31. پارسا:
    سپاس! لینک را درست کردم.
    https://sites.google.com/site/daramerica/files/inusa-ftp.html

    پاسخحذف
  32. try

    http://topgrewordslist.blogspot.com

    gre words with synonyms

    پاسخحذف
  33. با سلام
    دوست عزیز ممنونم از وقتی که می گذاری ،
    من سر یک مسئله ای خیلی دودل هستم می خواستم در صورت امکان راهنماییم کنید .
    من 26 سال دارم و اغلب افراد من رو آدم باهوشی می دونن ولی خودم احساس می کنم EQ بهتری دارم نه IQ خیلی بالایی. آدم تقریبا بلند پروازی هستم و تا اینجای زندگی احساس می کنم به چیزی که راضیم کنه نرسیدم نمی دونم که جز اونهایی هستم که هیچ وقت راضی نمی شن یا هنوز گمشدم رو پیدا نکردم . چند ماهی می شه که دارم به MBA فکر می کنم و ادامه تحصیل تو این رشته. چون احساس می کنم جای خلاقیت توش زیاد باشه.
    کمی در موردش تحقیق کردم ولی می دونید که تا زمانی که واقعا رشته ای رو نخوندید از بیرون نمی شه فهمید که اون رشته هممونی هست که نیازتوون رو برآورده می کنه یا نه! ولی بلاخره به خاطر ترس از شکست نمی شه همینطور نشست و دست روی دست گذاشت. لیسانس IT از غیرانتفاعی اصفهان دارم و الآن 2 ساله که توی وزارت فناوری اطلاعات کارشناس امنیت هستم و حقوق تقریبا بالایی هم دارم ولی واقعا دارم فسیل می شم ضعف مدیریت واقعا آزارم می ده می دونید که سازمانهای دولتی در ایران چقدر از نظر حرفه ای و کاری ضعیف هستند. دوست دارم تحصیل تو آمریکا رو تجربه کنم نه فقط به خاطر کسب علم بلکه برای کسب تجربه هم هست ، فقط مشکلی که دارم اینه که معدل بالایی ندارم اول فکر کردم خوب می تونم ارشد رو برای شریف تلاش کنم و بعد برای ادامه تحصیل به آمریکا فکر کنم، ولی موضوع اینه که نمی دونم آیا بخوام برای دکتری وقت بذارم یا نه. چون من کار رو بیشتر از درس دوست دارم شاید بهتره بگم آدم خیلی تئوری نیستم و عملی رو بیشتر دوست دارم و طی تحقیقاتم رشته MBA یکی از رشته هائیه که خیلی رقابت سر گرفتن پذیرش توش زیاده تلاش برای کسب نمرات خوب توی TOEFL و GMAT چقدر می تونه کمک کننده باشه؟ یا اینکه بهتره برای قبولی تو شریف تلاش کنم؟ البته اون قسمتی هم که در مورد personal statement گفته بودید هم امیدوارم کرد چون منم اصلا دوره لیسانسم درس نخوندم شاید بعضی از درسها رو فقط صبح امتحان خوندم واسه همین معدلم 13 بود تا اینکه بعد از ترم 5 رفتم کارآموزی و اونجا بود که تازه علاقه مند شدم و سعی کردم یکم بیشتر درس بخونم که ترم 6 معدلم 15.30 شد چون کلاس شبکه می رفتم و زیاد وقت نمی کردم ولی ترم 7 با داشتن 24 واحد معدلم 17.20 شد و 7 ترمه درسم رو تموم کردم ولی خوب معدل کلم 14 شد. حالا بین شریف و آمریکا پیشنهاد شما چیه؟
    بایستی ببخشید که نوشتم طولانی شد

    پاسخحذف
  34. ناشناس:
    جوابهایی را که به سوالات مشابهی در همینجا داده ام با دقت بخوانید! اینکه یک نفر چه تصمیمی برای زندگی بگیرد کاملا با خود اوست!

    پاسخحذف
  35. دوست عزیز سعی ام رو کردم که با دقت بخونم فقط می خواستم نظرتون رو از این جهت بدونم که مثلا اگر با نمره بالای تافل و جی مت احتمال پذیرش 10 درصده ولی با داشتن معدل بالا از دانشگاه بهتر این احتمال خیلی بالاتر می شه خوب تلاش برای شریف راه بهتری به نظر می رسه. یا اصلا شاید نشه این احتمالات رو اندازه گیری کرد؟ و نگرانی دیگرم از اون جهته که خیلی ها وقتی برای دکتری رفتن نظرشون این بوده که ای کاش زودتر حتی برای ارشد هم خارج از ایران درس می خوندن

    پاسخحذف
  36. بابک عزیز سلام
    تشکر بخاطر تلاشی که در گردآوری مطالب و پاسخ به سوالات داری
    من فارغ التحصیل مهندسی ام.اما به دلیل علاقه و... قصد دارم که فوق لیسانسم رو در رشته علوم سیاسی بگیرم.سوال اینه که بنظرت شانسی برای گرفتن پذیرش و استفاده از فرصت های ta , ra, fellowship تو آمریکا هست؟ آیا میشه این نقیصه متفاوت بودن رشته ها در لیسانس و فوق لیسانس رو با تلاش برای ارائه ی مقاله در زمینه های علوم سیاسی رفع و رجوع کرد؟
    ممنون که وقت میذاری و جواب میدی

    پاسخحذف
  37. امیر رضا:
    تغییر رشته برای دانشجویان امریکایی کاملا عادی ست. با این حال ادامه تحصیل در هر رشته ای، پیش نیازهایی دارد که باید آنها را در نظر داشته باشید. من دانشجوی خاص خارجی نمی‌شناسم که چنین کاری کرده باشد اما در بعضی موارد شنیده‌ام که چنین کارهایی کرده اند. بدون شک اگر مقاله ای در مجله‌های خوب چاپ کنید، شانس شما بیشتر خواهد شد. در چنین مواردی توصیه اولیه من این است که شرایط خود را با استاد مربوطه در یکی از دانشگاهها مطرح کنید. هیچکس بهتر از کسی که در داخل سیستم است، نمی‌تواند جواب شما را بدهد.

    پاسخحذف
  38. سلام به آقا بابک گل خسته نباشی برادر ضمن تشکر بی حدوحصر از زحماتت وقتتو نمیگیرم میرم سر اصل مطلب:
    راستش همونطور که خودت گفتی سایتی به نام educationusairan.com راه اندازی شده مطلبی در یکی از قسمت های مجلات فارسی این سایت قرار داره که متوجه نمیشم من اون قسمت رو در گیومه قرار میدم لطفت بسیار برام بگو معنیش چیه:

    "به سفارت آمريکا هيچگونه بهانه ای برای زير سوال بردن وضعيت تحصيل تان ندهيد، و به هر نحوی که ممکن است
    نشان دهيد که به کشورتان باز خواهيد گشت."
    دانشجوی علوم رايانه از بريتانيا

    مخصوصا اون جمله ی قبل از ویرگول

    شدیدا منتظرم!

    ایام به کام

    پاسخحذف
  39. کوروش: طبق قوانین امریکا ویزای تحصیلی در گروه ویزاهای غیر مهاجرتی (اقامت موقت) ست. مامور سفارت اگر به این نتیجه برسد که قصد شما از سفر به امریکا اقامت دائم است برای شما ویزا صادر نخواهد کرد. بنابراین باید نشان دهید که وابستگی عاطفی، مالی یا خانوادگی با کشور مادری خود دارید و بعد از اتمام تحصیل امریکا را ترک خواهید کرد.

    پاسخحذف
  40. ممنونم بابک جان از پاسخدهی سریع و حس مسئولیتت

    پس با توجه به این امر آیا میتونیم مدارکی دال بر بازگشتمون به وطن ارائه کنیم؟
    چون معمولا مدارک از گذشته ی ما به ارث میرسند نه از آینده!

    1- تنها راه اثبات وابستگی ها نسبت به وطن فقط باید در رفتار و گفتارمون آشکار باشه درسته؟
    2- ممکنه مامور سفارت هرچند که با اعتماد به نفس بالا وابستگی خودمون رو نشون میدیم بازم شک کنه که داریم حقیقت رو کتمان میکنیم؟

    و سوال آخرم 3- اینه که اگر بنده که مدرک کارشناسی دارم و میخوام تحصیلات تکمیلی رو در مقطع ارشد و دکتری بگذرونم چون من هنوز برای دکتری باید در خاک آمریکا تصمیم بگیرم ممکنه اگر به سفارت راجع به ادامه تحصیل در مقطع دکتری سخن به میون بیارم ویزا صادر نکنه؟

    مثلا به خاطر اینکه از اقامت بعد از ارشدم نگران میشه؟ و تقاضای ویزای من تا ارشد بیشتر نیست و باید برگردم به ایران؟

    واقعا ممنونت میشم اگر به همه سوالاتم پاسخ بدی ،

    برات آرزوی توفیق روزافزون میکنم

    پاسخحذف
  41. کوروش: سیاست سفارتخانه ها وابسته به عوامل زیادی، متغیر است. بهترین کار مشاوره با دانشجویانی ست که در طی یک سال اخیر ویزا دریافت کرده اند. تجربه من بسیار قدیمی تر از آن است که به درد کسی بخورد.
    اما بطور کلی: اگر مامور سفارت نخواهد که ویزا بدهد حتی با قویترین مدرکی که برخواهید گشت،‌ باز هم ویزا صادر نخواهد کرد. و مطمئن باشید اگر مطلبی را دروغ بگویید، حتما پرونده شما را رد خواهد کرد.

    پاسخحذف
  42. سلام خدمت شما خسته نباشین ببخشید سوالی دارم من در اینترنت سرچ کردم و متوجه شدم بیشتر از 5000 دانشگاه و کالج در آمریکا وجود دارن ولی من با توجه به کمبود وقت و عدم توانایی تمرکز بر روی بیشتر از 10 دانشگاه یا کالج نمیدونم چطور دانشگاه مورد نظرم رو پیدا کنم شما اطلاعاتی در این زمینه دارین ؟ مثلا سایتهایی که این دانشگاهها رو بر اساس عناصر مختلف مثلا کیفیت تحصیلی ؛ هزینه اونها و یا همینطور قرار داشتن در ناحیه روستایی شهری یا حومه و مرکز شهر و همینطور رشته های ارائه شده در اونها دسته بندی و قابل دسترسی کرده باشن؟ واقعا سردرگمم نمیدونم چطور دانشگاه مورد نظرم رو پیدا کنم اگر اطلاعاتی در این زمینه دارین ممنون میشم
    با سپاس

    پاسخحذف
  43. متن راهنما را با دقت بیشتری بخوانید. لینکهای مفید را در متن گذاشته ام. انتخاب رشته در امریکا مانند ایران (انتخاب رشته کنکور) نیست. از لحاظ مالی،‌ زمانی و عقلاییامکان پذیر نیست که با همه دانشگاهها تماس بگیرید. هر دانشگاه چیزی حدود ۱۰۰ دلار برای بررسی درخواست پذیرش از شما تقاضا می‌کند.
    چنین دسته بندی را هر کسی بر اساس نیازهای خود انجام می‌دهد. چه من و چه تمام کسانی که در امریکا دانشجو بوده اند، با تلاش، مطالعه و پشتکار این لیست مورد نظر خود را درست کرده اند.
    قسمت مهمی از زندگی، شناخت از انتخابهای خود و تصمیم گیری در مورد آنهاست.

    پاسخحذف
  44. سلام اغای بابک ...
    من جدا از اینکه میخوام مثله خیلی از دانشجو های دیگه بدونم کی چجوری میشه یه اپلای خوب داشت ولی با وجود موقعیت خوبی که دارم واسه اپلای دچار بی انگیزگی شددید و همچنین سوالای فراوون شدم. اینم خب از چیزای مختلف مثل مشکلات زیاد مالی که مانع شده ، سربازی و اینکه اخرش که چی یا دکترا بخونم چی بشه متشکل شده. متن باور تو وبلاگ سابقتونو که دیدم حس کردم شمام این حس رو قبلن تجربه کردین ... می خوام اگه وقتی هس باهم صحبت کنیم بلکم از این رخوته در بیاییم بعد من بقیه رو کمک کنم که در آن ... چمیدونم ... مچکر که صرفا این کامنتو میخونین

    پاسخحذف