۱۳۸۸ اردیبهشت ۲۹, سه‌شنبه

خودآزاری

در دغدغه زندگی از خویش برنجیم
در رهگذر دهر به هر رنج بخندیم

هر روز بسازیم بنایی ز تنفر
فرداش به آن ساخته خویش بخندیم

۳ نظر:

  1. نمیدونم شعر از خودتونه یا کس دیگه:)
    تو مصراع دوم نمیشه در "رهگذر" گفت که آوای شعر همگون تر بشه؟
    شاد و پیروز باشید

    پاسخحذف
  2. the conceptual contrast between verses 1-2, and 3-4 is interesting.

    پاسخحذف
  3. nakone chizi shode? nesbat be in weblog kheili talkh bood in post!!
    lahnesh mesle ranjide khateri bood ke say mikone taskin bede khodesho ba mosbat negari!!

    پاسخحذف