۱۳۸۹ تیر ۱۹, شنبه

گذشته نگر

کسی که به مرور گذشته علاقه دارد می‌تواند تاریخ بخواند. کتابهای تاریخ را همه جا می‌توان خواند حتی زیر سایه. هنوز خیلی از دوستان دانشگاه رفته نمی‌دانند که افغانستان و ایران چگونه از هم جدا شدند*. برای بعضی‌ مردم مرز بین کشورها پذیرفته است ولی مرز بین بخش‌ها و ایلات چنین نیست اما نمی‌دانند چرا.

اگر سایه و آفتاب مهم نیست، مردم می‌تواند روی فسیل‌ها کار کند یا روی بناهای قدیمی. به تازگی دانشمندان فهمیدند که دایناسورها در واقع نوعی پرنده بودند.

یا اگر کسی واقعا به پول بیشتر از دانش اهمیت می‌دهد می‌تواند کلکسیونر شود و هر چیزی را که دوست دارد جمع کند. ارزش یک کلکسیون از ارزش تک تک قطعات آن بیشتر است.

همه این کارها بهتر از این است که مردم کنار هم بنشیند و بگویند که چرا زندگی دیگران چنین و چنان می‌گذرد. این رفتار آنها بیشتر به خودشان آسیب می‌زند تا دیگران. آن زمانی که می‌توانستند به کار مفیدی بگذرانند به بیهوده سازی گذارند. گاهی فکر می‌کنم که شاید ریشه چنین رفتاری به تنبلی و بی مسولیتی بر می‌گردد. چون کار کردن و خطر کردن بسیار سخت‌تر از سرک کشیدن به کار دیگران است. اگر واقعا کسانی هستند که می‌خواهند زندگی شان را در گذشته بگذرانند، می‌توانند آن را به گذشته‌ای بگذرانند که مفید باشد.

۱ نظر:

  1. دقیقا. متاسفانه من هم میبینم بیشتر افراد با به بطالت گذروندن وقت خود و جامعه موجب کاهش تولید و کند شدن سرعت پیشرفت اقتصادی و در نتیجه بحران از همه نوعی میشن . یک نمونش هم مثالی که زدید. مشغولیت های اینچنین که باعث عقب موندن یک جامعه از رشد و ... میشه زیادن .

    پاسخحذف