۱۳۸۹ شهریور ۲۱, یکشنبه

آلزایمر

ناراحت می‌شویم که چرا بیمار آلزایمری گذشته را به یاد نمی‌آورد. اما در آن لحظه به یادنمی‌آوریم زمانهایی را که آرزو می‌کردیم گذشته را فراموش کنیم. شاید یک آلزایمری در شادترین زمان خود است چون همیشه در «حال» است!

۵ نظر:

  1. این نظر توسط نویسنده حذف شده است.

    پاسخحذف
  2. فکر کنم فیلم momento بود که یک داستانی مشابه را نشان می داد و خیلی فیلم زیبایی بود

    پاسخحذف
  3. بدون گذشته هیچ حالی هم نخواهد بود حتی خاطرات بد آن.به نظر تو بابک آیا این حرف من درسته که بگم ای کاش دیوانه میبودم تا غم هیچ چیزی را نمیخوردم؟من حاضرم عاقل غمگین باشم تا دیوانه شاد یایک بیمار آلزایمری

    پاسخحذف
  4. نمی دانم این ایده که عاقل بودن یعنی غمگین بودن از کجا آمده است؟!
    در تاریخ، دانستن تا آنجا که توانسته پیش بینی اتفاقات زندگی را برای ما بیشتر و امکان برنامه ریزی و لذت بردن از زندگی را بیشتر کرده است. فرق است بین فکر کردن (که در آن خلاقیت، آفرینش و شادابی ست) با نگران بودن (که تنها مرور یک سری فکرها و تکرار نگرانی هاست).
    کار کردن و مشغول بودن این مزیت را دارد که انسان را از نگرانی ها دور می کند. فکر اگر به مرحله تولید (محصول یا ایده جدید) نرسد، نتیجه‌ای بر پیشرفت انسان ندارد.

    پاسخحذف
  5. نه دلم میاد از لذت فکر کردن بهش بیام بیرون و نه غم میزاره فکرش رو تحنل کنم.
    حالا شاید آلزایمر بتونه کمکم کنه.

    پاسخحذف