۱۳۸۹ دی ۱۰, جمعه

چهار سال کنفرانس

بعد از سه سال باز به سن دیگو رفتم تا در کنفرانس سالیانه شرکت کنم. آن سال چیز زیادی از سخنرانی های دیگران نمی فهمیدم. در کنفرانس سال بعد ایده های جالبی در سخنرانی ها پیدا کردم اما هنوز بعضی از سخنرانی ها برای من آشنا نبود. در سومین کنفرانس (پارسال) می فهمیدم که دیگران در چه موردی سخنرانی می کردند و سخنرانی ها برای من جالب بود. و سخنرانی های امسال بیشتر بازتابی از ایده های من بودند. انگار که دیگران دفتر ایده های تحقیقاتی مرا خوانده باشند و آزمایشهای مورد نظر من را انجام داده باشند. فکر نمی کنم که کیفیت تحقیقات در این چند سال تغییری کردند بلکه درک من نسبت به شاخه کار من تغییر کرده است که بیشتر آن را مدیون خواندن مقاله های بیشتر هستم.

قسمتی از بی توجهی ما به آنچه پیرامون ما می‌گذرد به دلیل ناآشنایی ما یا دید محدود خود ما نسبت به آنهاست. افسوس که هنوز کسانی (حتی متخصص یا محقق) هستند که دنیا را تنها از دید محدود خود می‌بینند و حاضر به گسترش آن نیستند. شاید چون ماندن در وضعیت موجود راحتتر از تغییر و بسط آن است اما متاسفانه به بهای ارزش و اعتبار آینده او تمام خواهد شد.

۴ نظر:

  1. گاهی من هم در میان مقالات کارهایی را می بینم که انگار ایده های دست نویس من را کسی به واقعیت تبدیل کرده. اولش کمی توی خودم می روم ، ولی از اینکه میبنم بلاخره انچه در ذهن داشته ام به مرحله آزمایش رسیده و یا کسی آن را جالب یافته، خوشحال میشم .

    پاسخحذف
  2. زدی تو خال. من خودم خیلی به این فکر میکنم و خیلی مواقع هم شده که با پوست و استخون حسش کردم. اغلب واسه پیگیری کارهای پروژم به آدمایی بر میخورم که دوقدم فراتر از دانسته هاشون نرفتن و خیلی هم ادعاشون میشه وقتی سرچ میکنم یا مقالات رو میبینم متوجه میشم تو زمینه پژوهشی خودم چه کارهایی شده و چه راههایی هست که باید پیموده شه و رسیدن به این واقعیت هم جز از طریق مطالعه تحقیقات جدید از طریق مقالات به روز و کنفرانس پیپرها ممکن نیست.

    پاسخحذف
  3. سلام . مدتی به دلیل در گیری برای اپلای کردنم فرصت نکرده بودم به اینجا سر بزنم پس دوباره سلام! مطلب جالب این پست را خواندم و با ارتباط یا بی ارتباط با این موضوع چندسوال داشتم: تا چه حد سطح علمی یک دانشگاه به رنکینگ بین المللی آن باز می گردد؟ من برای نوروساینس و به سه دانشگاه بر مبنای ریسرچ اینترست مدارک ارسال کردم کنت استیت، نورسوسترن و برکلی.آیا در دانشگاه بهتر بر حسب جی پی ای بالای 3.5ام و آیلتس 7 با وجود جی آر ای 1010 شانس پذیرش دارم(برای هر سه با استاد هم در حال مکاتبه ام) . آیا دانشجویی مثل من شانس پذیرش در برکلی را دارد؟ نظر شخصی اتان را بگویید. در همین راستا چند سوال دیگر هم دارم که وقت داشته باشید می خواهم بپرسم.(ضمنا از راهنمای تحصیلتان قبلا خیلی استفاده کرده ام "من"

    پاسخحذف
  4. درسته ! این اکتفا به شرایط وضع موجود رو می شه تو زندگی تک تک ادمها دید. راستش خود من هم گاهی می ترسم وضع موجود رو بهم بریزم. اما برای اینده گان مجبوریم دیر یا زود نقصهای موجود رو از بین ببریم.

    پاسخحذف